kasaba hayati

ilk gozyasi ve ilk elbisemiz

2008-01-16T10:18:00.001-08:00

2008-01-13T21:22:00.000-08:00

gunler hizla gecmeye devam ediyor. ne yazik ki annemin donme gunune cok az kaldi. bugun itibariyle sadece 10 gunu var. nasil alistik , nasil ayrilicaz bilmiyorum. kismetse baharda gelicem ama yine uzuluyor insan. dusununce ben annemle hic bu kadar uzun vakit gecirmemistim. yani tabii ki evlenene kadar hep beraberdik ama hic 24 saatimiz beraber gecmemisti. ee okul , is ,annemin dukkani vs.derken hic beraber bir tam gun vakit gecirmedik. ne garip sen 25 sene ayni evde ol ama beraber vakit gecirmek evlenip cocuk dogurdugunda nasip olsun. garip iste.bu ayrilik faslini kolay atlatabilmek icin ben de bi 10 gunlugune Zumrutuanka'nin yanina Chicago'ya gidicem. giderken annem ve babamla araba kiralayip Chicago'ya gidicez. ordan binecekler ucaga. ben de 10 gun kalip ucakla geri donucem. bakalim Berayla kisa mesafe ucak yolculugumuz nasil gececek. bize alistirma olur bu yolculuk sanirim. Cok gozum korkuyor ucakla Turkiye yolculugu. nasil gecer 12 saat bebekle. hele bir de Beray o zamanlarda emeklemeye de baslacak.. vay benim halime. bi de son gidisimde ucakta yasadigim tedirginlikten sonra nasil olur bilmiyorum. olursa eger ablam birkac gunlugune gelecek beni almaya. daha var o zamana. daha cok tasasini yaparim onun. simdi onemli olan yakindaki yolculugu atlatmak.her neyse.
Beray hanim bu aralar pek tatli oldu masallah. tepkiler vermeye baslayip , oyunlar oynayinca daha degisik oluyormus. onceki halleri neymis oyle. yiyip icen uyuyan bir sey :)) simdi cok daha farkli. bir haftadir gunduzleri de yuzu koyun yatirmaya basladik uyurken. boyle cok daha kolay oldu. hem daha cok uyuyor hemde kendi basina dalmaya calisiyor. onceden sirtustu uyurken ellerinden cok rahatsiz olup uyaniyordu. simdi uykusu bolunmuyor. zaten ilk iki ay hep kundak yaptik da oyle uyudu , yoksa imkani yok uykuya dalamiyordu. bir de iki gundur emzigin disinda sag basparmagini emerek uykuya daliyor cakkir cakkir ses cikartarak. arada agzina cok ufak parcalarla birseyler tattiriyorum ama hepsini diliyle ittiriyor , begenmiyor birseyi :) iki gun sonra 4 aylik doktor kontrolumuz var , asilari olacak. umarim sorunsuz atlatiriz.

gecmis 3,5 aya donus...

2007-12-16T20:55:00.000-08:00

Dogumun uzerinden tam 3,5 ay gecti. insan bu kadar mi tembel olup iki satir bir sey yazamaz. aslinda buna tembellik denmez. aksine gezmekten firsat bulupta yazamamaktan kaynaklaniyor benim yazamamam. dogumumdan iki gun sonra eve ciktim ve aksamina kendimi alisveris merkezinde buldum. sonra da sirasi ile hergun bir nedenden dolayi disardaydim.kah Beray'in doktor randevusu kah alisveris kah keyif. tabii bundan Beray da nasibini aldi ben nereye o oraya. artik oyle alisti ki hergun disarda olup arabasinda uyumaya , evde durdugumuz gunler huysuzlanip uyumuyor. bende koyuyorum arabasina iki tur evin etrafinda hoop Beray uykuda. :))
yazamamak oyle s1k1nt1 veriyordu ki o yuzden bloglari bile dolasmayi kestim. ama artik yeter dedim ve peyderpeyi yazmaya karar verdim. nerden baslasam nerden baslasam diyorum ve dogumdan baslamam en iyisi olacak sanirim.
daha once de yazdigim gibi 11 eylul gecesi sancilarim gelmeye basladi. aslinda o gunun ogleden sonrasi belimin alt taraflarina agrilar giriyordu. bunu fark ettigim anda gene alisveris merkezindeydim. babamin burda kalma suresi kisitli oldugundan ve almak istedigi seyler oldugundan dogum oncesi hepsini halletmek istedik. o yuzden de geldikleri gunden itibaren gezmeye basladik. her neyse, ben artik yerlere comele comele o gunu de bitirdik ve eve geldik. eve geldigimde once varolan agrilarin gercektende sanci olup olmadigini anlamam biraz zaman aldi. cunku duzenli degildi ve sadece belimin alt tarafindaydi. neyse hastanede nobetci olan doktoru aradik ve olanlari soyledik bekleyin dedi. daha suyu gelmemis sancilarin siklasmasini beklicez dedi. ben tabii baya huzursuzlandim .ve gece tekrar Koray'a arattirdim , doktor tekrar bekleyin dedi ,ama isterseniz yarin sabah erkenden kontrole ofise gidin dedi. zaten bizimde ogleden sonrasi icin randevumuz vardi , onu erkene almis olduk.gece pek huzurlu gecmedi. sanci girdiginde saate baktim ama duzenli degildi sancilar. sabah oldu ve annemi de yanimiza alarak sabah 8 de gittik doktorun ofisine. once kontrol yaptilar ama daha birsey yok dedi. ama yine de nst ye bagladilar. yarim saat kadar durdum orda. doktor kontrol ettiginde hemen hastaneye gidiyorsunuz dedi. oh be dedim kizim geliyor. garip ve karmasik duygularla eve geldik. anlasilmaz bir sekilde cok sakindim. eve geldigimizde, babami bizi bekler bulduk. ac gittigim icin kontrole ve hastanede de yemek yedirmeyecekleri icin annem ben bi cay koyayim dedi. o sirada da ben bi dusa girdim ciktim. hastane cantama eksiklerimi yerlestirdim ve kapinin onune koydum. annemin getirdigi coreklerle beraber bir bardak cay icip hastane icin yola ciktik. sancilar olsa da gayet rahattim ve eger dogum sancisi dedikleri buysa ben dayanabilirim diye dusundum. hastaneye ugramadan bi de bankaya ugradik. islerimizi hallettik. :) sonra hastaneye gittik. zaten haber vermislerdi gelecegimi hemen aldilar beni ve dogum yapacagim odaya cikarttilar.ustume hastane onlugunu giydirdiler. saat 11:30 da hastaneye giris yapmis olduk. 1 saat kadar benden bilgileri almalari surdu. sonra beklemeye basladik. benim sancilarda s1iklasmaya basladi.yemek vermedikleri icin su ve meybuz getirdiler. oyle bir resmimiz varki , onu goren kimse birkac saat icinde dogum yapmak icin hastane yatmis birine benzetmez. her neyse doktor geldi , kontrol etti ''gece yarisidan once gelmez bu bebek acilma yok cok , ben yapmam sanirim dogumu'' dedi..tahmin edin kimdi bunu soyleyen. tabii ki benim istemedigim kadin dogumcu. bunu duyunca sevindim tabii. oh ben bu kadin yapmayacak dogumumu dedim. gene buyuk konusmusum :)) her neyse. zaman gectikce benim sancilar siklasmaya basladi. koridorda yurudum ettim ama banamisin demedi. en sonuda 3 gibi epidural istedigimi belirttim. ve 3, 5 da yapilan epiduralla dunyaya tekrar geldim. gercekten dogum sancilari denen bi durum varmis ve gercekten de sancili geciyormus. igneden sonra keyfimde yerine geldi ve hastane odasini tam donanimli bir irtibat ussune cevirdik. bi ara benim yatagimda bilgisayar , kamera ve fotograf makinesi vardi. hemsire bile gorunce guldu :)) ablamla , arkadasimla saniye saniye haberlestik.sanki onlarda odadalarmis gibi :) bu arada acilma olmadigi icin bana yuklu bir ilac verdiler ve acilmasini beklicez dediler. neyse doktor gitti aradan yarim saat gectikten sonra kontrol icin geldi. ''bi bakalim acilma olmus mu?'' derken hemsireye ''cabuk cabuk kafasi cikmis dogum baslamis'' dedi. biz daha ne oldugunu anlamadan dogum baslamisti. o sirada aklimdan gecen'' al iste buyuk konustun bu kadin dogumunu yaptiracak iste''ydi :) ama guzel olan eli cok hafif ve hizliydi hakkini yememek lazim. halbuki ben epiduralimi de almis dogumun keyfini cikarmaya daha yeni baslamistim. bir yandan doktor onlugunu giyinirken bir yandan da 10 kadar sayip bana it it diyordu, kadin ustunu giydi eldivenlerini takti ve 2 dakika sonra iki ikinma ile Beray kollarima geldi. bu kadar miydi? evet bu kadardi. ha hay iste bu kadar. kolaycacik. inanilir gibi degil. Koray yanimdaydi ama dondu kaldi. elleri agzinda gozleri dolu dolu oylece kaldi. ben Koray hemen fotografimi cek demesem uzun sure daha oyle kalirdi sanirim. 12 eylul saat 18:13 de Beray geldi. pespembe , koca kafali bir bebek :)) saclari dusundugumuz kadar cok degildi. biz bizden bayaa sacli bir bebek olur diyorduk ama oyle olmadi. kilosu da korktugumuz gibi dusuk degildi. 3250 gr.ve 52 cm. gayet saglikli bir bebekti. sadece sag arka tarafinda dogum lekesi vardi. olsun gorunur yerde degildi , onemli de degildi. 2 saat sonra beni baska bir odaya aldilar. Koray la ikimiz kaldik o gece. Beray'i yanimizda tutmaya korktuk , bebeklerin tutuldugu odaya goturduk. altini bile degistiremiyordum. her bebegi verisimde hemsirelere bi de altina bakar misiniz diye rica ediyordum. onlarda bakip edip aciktigi zaman yanima getiriyorlardi. cuma aksami saat 6 ya kadar hastanede kaldik. benim cok sukur bi rahatsizligim olmadi. dikislerim agri falan yapmadi. kalkma oturmada bir sorun yasamadim. cok sukur hersey cok kolay ve guzel gelisti. cuma aksam eve geldik. cumartesi gunu aksam kendimi magaza da buldum.babam fazla kalamayacagi ve pazar gunu donecegi icin son alisverislerini yapmasi gerekiyordu. onu goturdum, son dakika alisverislerini halledip eve geri donduk. ertesi gun sabahtan Koray ile beraber babami havaalanina birakmaya Indianapolis'e gittik geldik. dedigim gibi her gun herhangi bir nedenden dolayi evden cikmam gerekti. bi de sanirim ben bebeklide olsam hayat devam ediyor , eskiden de rahatca geziyordum simdi de geziyorumun ispatiydi belki de. cunku kendimi eve kapatip dunyayi bebekten ibaret gormekten korkuyordum. oyle olunca evde kalinca sanirim insan daha cok ozuyor herseyi. cok sukur hic bir s1k1nt1miz olmadan , bebegi hasta etmeden gecirdik gunlerimizi.artik hergun cikartiyoruz kizi. yoksa kesinlikle gunduzleri uyumuyor.
simdi gelelim Beray'a : cok sukur cok saglikli bir bebek. kocaman kiz oldu artik. 3,5 ayini doldurdu. asilarini oldu. 4.ayinin asilari var yakinda onlari yaptiricaz. son iki gundur acayip sesler cikartiyor. ): beray dendiginde 2. ayinda itibaren donup bakiyor. konusmalarimiza gulerek cevap veriyor. geceleri duzen olusturduk. iki gunde bir yatmadan banyosunu yaptiriyoruz. evdeki herkesin odasina ugrayip iyi geceler diliyoruz. sonra emerek ve masal dinleyerek uykuya daliyoruz. artik ayaklarinin ustunde cok rahat durabiliyor (tabii tutanin destegi ile) . simdi oyuncaklarini tutmaya basladi sayilir. tuttugu herseyi agzina goturuyor. dogdugunda sol bogrunde dogum lekesi vardi. sonra ona benzer bir baska dogum lekesi dogduktan 7 gun sonra sag sakaginda belirdi. gittikce buyudu ve kabardi. ona uzulurken tek tesellimiz saclarinin o lekeyi kapatacak olmasiydi. doktorlar en gec dokuz yasina kadar gececegini soylediler. ama beni endiselendiren cok bilincli olmadigi 3-4 yaslarinda (kiz cocugu olmasi nedeniyle) taraga tokaya duskun olacagindan ona tarak degdirdiginde ya kanatirsa korkusu. bunu dert ederken gecen hafta sonu gozunun alt tarafinda bir kizariklik belirdi. cizdi herhalde diye dusunurken iz gecmedi ve dun doktora gittik. doktor bununda dogum lekesi oldugunu soyledi. kiz cocugu oldugu icin daha da cok uzulduk haliyle. simdiki tek istegimiz lekenin bu buyuklukte ve kabarmadan kalmasi. kabarik hali hicte hos bir goruntu degil cunku. cok sukur buyuk bir rahatsizligi yok ama bu neden olsun ki... uzulduk dun bayaaa, canimiz s1k1ld1. elden gelen bir sey yok. uzuldugumuz ya buyudugunde resimlerine bakarken kendini hic begenmezse , benim suratimda neden bunlar var derse. o zaman gercekten cok uzulurum.
iste bizim hikayemiz de bu. birkac resimle beraber sanirim aradaki 3,5 aylik arayi kapatmis olurum. artik duzenli olarak yazmaya baslarim sanirim.

ps : bu arada yazdiginiz yorumlar icin cok tesekkur eder cevap yazamadigim icin de ozur dilerim.

kizim

2007-09-12T20:52:00.000-07:00

bugun annesini cok uzmeden geldi kizim. epiduralli normal dogum oldu. 3,250 gr.ve 51 cm.olarak geldi. simdi misil misil uyuyor. cekirdek aile olarak kaliyoruz bugun hastanede. resimler daha sonra..

son gece

2007-09-12T03:26:00.000-07:00

sanirim bu gece kizimla son gecemdi. biraz kisa ve sancili oldu ama son olabilecek olmasi biraz garip geldi. sanirim bugunden sonra karnimda degil kucagimda olucak. her ne kadar gelsin artik desemde bu surecin sonlaniyor olmasi uzdu beni.
dun aksam gelen sancilar beni yaniltmis olsalar da sabaha karsi olanlar belirli s1kl1kla olmaya basladi. ama hala pek duzenli sayilmazlar. birazdan doktorla gorusmeye klinige gidicez. eger ''hadi hastaneye derse'' gidicez bakalim.
devami daha sonra...

hala iki kisiyim

2007-09-09T19:56:00.000-07:00

cok sukur annemler geldiler. kendilerine gelmeleri de iki gunu aldi sayilir. aslinda saat farki degilde onlari yoran 32 saat yolculuk yapmis olmalari.her iki ucakta rotar yapinca ekstra beklemelerle daha uzun bir yolculuk olmus haliyle. neyse sag salim , birseyleri kaybolmadan gelebildiler de ben de rahata erdim. bu arada bizim kizdan hic ses seda yok. hali keyfi yerinde ki cikmiyor disari. ama artik annemler geldi , dinlendiler , gezdiler. yeteri kadar vakit tanidi kizimiz onlara. artik gelebilir yani. bu sali beklenen gelme gunu. ama bizim doktorla randevumuz persembe gunune. yarin sanirim arayip sali gunune randevuyu aldiricam. beklenen gunu gecmeden bi kontrolden gecsin bakalim.

son gunler

2007-09-03T19:00:00.000-07:00

kaldi 9 gun.. yani artik rakamlar tek haneli. :) bu kizin da gelecegi yok zaten. keyfi yerinde , cikmaya niyeti yok. son gunler hep ha geldi ha gelecek demekle , beklemekle geciyor(mus). annemler gecen hafta beni heyecanlandirip bu hafta icin carsamba gelebiliriz dediler. ama bu sabah ogrendim ki carsambayi birak cuma bile gelmeleri ertelenebilirmis. belki cumartesi belki de pazar ya da baska bir gun.. cok s1k1ld1 canim. bu yuzden bugun 3 posta hickira hickira agladim. diger taraftan da Koray'dan azarlari isittim. boyle olmaz bu halinle bebege zarar vereceksin diye. ama kim dinler onu. zaten gecirmisim 9 ay hamileligi tek basima. istiyorum ki bari son gunlerimde annemlerle olayim. ama o da olmuyor. gorecekler beni bebegimle. takmayim kafama diyorum ama olmuyor iste. elimde olmayan birsey icin uzulmenin de yeri yok aslinda ama gel de bunu kendine anlat.

gecmek bilmeyen gunler

2007-09-01T12:23:00.000-07:00

gunlerimi doldurmama , bir an bile bos durmamama ragmen gecmek bilmiyor zaman. son dort gundur evin temizligine vakit harcadim. bir yigin camasir yikadim , utuledim , camlarimi sildim , dolaplarimi temizledim vs.vs. son gunlerimi boyle degerlendirmek istemezdim ama disari cikip gezecek halimde olmadigindan ve evde oturup bebegin gelecegini bekleyip , kafamda binbir soruya cevap aramak yerine temizlikle ugrasirim daha iyi dedim ve oyle yaptim. hem ayaktayken insan kendini daha iyi hissediyor sanirim. oturdugum zaman tembellesiyorum ve halsizlesiyorum. korayla da bir yerlere gidecek durumumuz yok, onun isleri basindan askin. hele bu ayin sonuna kadar islerini nasil toparlayacak benim bile aklima takildi. bi de ustune annemlerin ve bebegin gelmesi tuz biber olacak. bir yandan ellemeyim calissin diyorum diger yandan da bebekle ilgili herseyi tek basima yapiyormusum gibi geliyor uzuluyorum. onun olaylari karsilamasi daha farkli benden. haliyle ben de benim gibi tepki vermedigi icin dariliyorum ama biliyorum ki o oyle biri. aman neyse iste...

dun bir ara kiz bizi heyecanlandirip gelecekmis gibi yapti , ama sonra yanlis alarm oldugu ortaya cikti. halbuki o kadar da gelmesini istemistim ki dun gece :)) neyse daha miladini doldurmadi demek ki dedim. dunku doktor kontrolu iyi gecti. hersey normal. ne zaman dogabilir dedigimde genel bir cevap olan ''bundan sonra her an'' dedi. onu bende biliyorum bundan sonra her an olabilecegini. beni yoklayan sensin , acilmaya vs.gore daha iyi bir yorum yapabilirsin. gecen doguran bir arkadasima 1 haftaya kalmaz demis doktor , gercekten de kiz 3 gun sonra dogurdu. kaldi 10 gun zaten. bekliyoruz sabirsizlikla. bu ara bir hafta oncesine gore 1,5 kilo vermisim. sorun degil , olabilir bu dedi. halbuki ben baya bi kilo aldim herhalde diye gitmistim.

duru bebek

2007-08-25T10:21:00.001-07:00

benim ne yazik ki daha goremedigim ve ancak bir yasini gectikten sonra gorebilecegim teyzesinin tombul tenekesi , yarmagul'u olan yegenimin artik bir sayfasi var. www.duruejderoglu.com . dunya tatlisi bir kiz. oyle ki her bebek dogdugunda guzel olmaz ama bu kiz dogdugu dakikadan itibaren hep guzel oldu. huylari da kendisi gibi guzel. cok sakin bir bebek. biraktigin yerde uyuyor. uyandiginda hic ses cikarmadan yatagindaki oyuncaklari ile oyalaniyor. annesinin koynunda degil dogdugu andan itibaren yataginda uyuyor. sevimli hayalet casper a benziyor. artik emeklemeye de basladi, tum enerjisini ona harciyor. seftaliyi harika bir sekilde yiyor. aslinda ne verirsen severek yiyor. dunya tatlisi bir bebek. umarim hayatinin devaminda da hep boyle isleri de kendi gibi guzel ve kolay olur.

geri sayim

2007-08-24T16:02:00.001-07:00

geri sayimda sayilar 1 le baslamaya basladi. bizi de bir heyecan aldi ki gunler yaklastikca daha cok merak eder olduk. dun doktor gorusmemiz vardi. yeni gelen bir doktorlaydi randevumuz. digerlerine gore genc ve sevimli bir kadindi. o da diger doktorun dedigi gibi 6-6,5 pound (2700-3150 gr.)civarinda dogar dedi. artik kucuk bir bebegimiz olacagi fikrine alismamiz gerekecek. aslinda biz kendi kendimizi sartlandirmistik. bizim gibi bir ciftten buyuk bir bebek dogar diye. cunku esim 4,5 kg. ben de 3,5 kg. dogmusuz. hatta buna guvenerek hic yeni dogan kiyafeti almamistim.bi takimimiz ve bir iki tulumumuz var artik bir sure onlari giyecek Beray hanim. yeniden yeni seyler alipta bir kere giydirip bir kenara atmak istemiyorum. ama kime soylediysem dogumun daha kolay olur kucuk bebekle diyor hem de daha cabuk buyurmus. bilmiyorum beni rahatlatmak icin mi soyluyorlar bunlari ama gelince gorucez kolay mi zor mu buyuyorlarmis.
bu arada dogum beklenenden erken olabilirmis. bunu annemlere soyleyince bir paniklediler , bileti erkene mi aldirsak gelecek hafta mi gelsek telasina dustuler. simdi gelin desem ve Beray gelmezse babam o sure icinde isini erken birakmis olacak ki donunce baya bi zorlanicak. babam istiyor ki bebegin gelmesine yakin gelelim daha cok gorelim bebegi. annem icin sorun degil o babamdan daha uzun kalacagi icin o bu durumu pek dert etmiyor ama o da dogumda yanimda olmak istiyor. bakarsiniz belki iki belki uc kisi karsilariz sizi dedim daha da cok telaslandilar. biraz telaslandirayim ama di mi boyle uzaktayken hic naz yapilmiyor bari son gunlerimde yapayim o kadarini da.annemin dogumda yanimda olmasini cok istiyorum , boyle hem uzakta hem dogum insan kendini sanki terk edilmis , kimsesi yokmus gibi hissediyor. ama dogumda burada olmamalarini da cok gozumde buyutup kendime sikinti yaratmiyorum. olmazsa olmaz dunyanin sonu degil ya.haftaya Koray'in da okulu baslayacak bakalim nasil bir dogum hikayem olucak :)

italyalardan kizima hediye

2007-08-21T12:27:00.000-07:00

Pinar nam-i deger CIKO bana taaaaa Italya'lardan (daha dogrusu Beray'a) bu guzel kokos pembe kadife ayakkabilari gondermis. postaci kapiya kutuyu getirdiginde imzaladim ama icimden de biz birsey siparis vermemistik, bu ne ola ki , kesin yanlistir ama hele bi imzalayayim dedim. sonra ustune baktim ki benim adim yaziyor daha cok sasirdim. simdiye kadar kimse benim adima birsey gondermemisti. sonra dikkat ettim ki uzerinde italyanca birseyler yaziyor( hayir kendimi kasacagima gonderen kismina baksam pinarin ismini gorucem ama o telasla dusunemedim haliyle). kutunun icinde gece cok sik pembe hasir bir kutu, kutunun icinde de pembe kokos ayakkabilar. kokos annenin kokos kizina yaziyordu icindeki kartta.(burda kokosluktan eser kalmadi ya neyse) nasil hosuma gitti , nasil gozlerim doldu anlatamam. icinde bu kutunun disinda uzerinden bir sene gecen dugununden bir fotograf ile davetiyesi ve nikah sekeri vardi. uzakta oldugum icin gidememis ve cok uzulmustum. o da ne yazik ki benimkine gelememisti ama vekil olarak kardesini gondermisti :) cok sevindirdin cok beni Ciko... sana da Serhat'a da cok cok tesekkurler. simdi benim gidip o kokos patiklere kokos bir kiyafet almam lazim :))

hamilelik

2007-08-19T19:37:00.000-07:00

yazmayi erteleyip duruyorum nedense bir suredir... halbuki her an bilgisayar basindayim. ama herkes son gunlerin dinlenmene bak dedikce bende de bi agirlik.... kraliceler gibi sabah 10- 10,5 gibi kalkiyorum, bu arada Koray kalkmis cayi koymus, yumurtalari haslamis oluyor. sonra kahvalti yapiyoruz ama kahvalti masasini kaldirmam bi iki saati buluyor.. bu arada ben cok duzenli ve tertipli biriydim son zamanlarima kadar. nasil oldu bu degisim ben bile anlayamadim. sonra bilgisayarin basinda aksama kadar vakit geciriyorum. bi ara kalkip aksam yemegi icin birseyler hazirliyorum o kadar. halbuki 2 haftaya kadar gittigim sporuma devam etsem fena mi olurdu. ama enerjimi hicbirsey icin sarfetmiyorum. neyse dedikleri gibi son tembellik hallerinin tadini cikartayim. bu arada doktor isinin sonucu anlatayim. doktoru ertesi gun aradik ve dosyama baktiklarini ama merhemi vermek istemediklerini onun yerine kuveti sicak su ile doldurup icinde oturmami uygun gorduklerini soylediler. gercekten cok yardimlari dokundu , olan bana oldu sinir oldugumla kaldim.
dun hastane turumuz vardi.basta cok komik geldi. 10 cift kadardik , ama esler garip bir saskinlik icindeler ''ne diye burdayiz''der gibi. kadinlar daha bilincli tabii niye orda olduklari hakkinda. muhtemelen her es karisinin demesi uzerine oraya gitmistir :) Koray her ne kadar ''ne isimiz var burda''dediyse de asil onun icin cok iyi olmus oldu bu ziyaret. Koray yer yon bulma konusunda inanilmaz sorunlar yasadigi icin az cok ogrenmis oldu hastanenin icini. hastaneye giderken de arabayi o kullandi ki yollari ogrenebilsin diye.ama bir de gece antremani yapmak lazim, beray'in ne zaman gelecegi belli olmaz.hangi kapidan girmemiz gerektiginden basladilar , hangi asansorun dogum katina cikacagiyla ilgili bilgiyle devam ettiler. sonrasinda odalari gosterdiler. once dogum yapilacak odayi , sonra da dogumdan iki saat sonrasinda kalinacak odayi gosterdiler. cocuklarin bakildigi odalari da gosterdiler. ozel bakim odalarini vs. hersey gayet guzel gorunuyor ama tabii onemli olan bunlar degil, ekibin nasil oldugu. hastaneye gittigimiz anda bir hemsire sirf seninle ilgileniyormus ,s1k kontroller yapiliyormus vs. bakalim nasil bir dogum hikayem olacak. Koray kiziyla konusmus cumartesi gunu kahvaltidan sonra gelecekmis , sonra bir kac saat icinde dogurma eylemi bitip en gec aksamina kalacagimiz odaya gececekmisiz :) bakalim dedigi gibi olacak mi? aslinda Koray'in derdi okulu oldugu gunlerin cocugun gelecegi gune denk gelmemesi .neyse ki bu donem sansliyiz sadece hafta da iki gun okula gidip ders verecek. onun disinda evde olacak. annemler varken sorun degilde onlar gelmeden eger sancilarim tutarsa o zaman kotu olur sanirim. annemler buyuk bir ihtimalle ayin 7 sinde burda olacaklar. bana gore ben en gec 5ine kadar dogurmus olucam. bir arkadasima gore de ay basinda dogmus olacak diyor. ama bugun beni gorenler daha karnimin asagi inmemis oldugunu soylediler. bakalim kiminki tutacak. bu hafta icinde de gelmesinde sonra ne zaman isterse o zaman gelsin.
bunlar disinda Beray cok hareketli. klasik muzik dinlediginde sakinlesiyor, duruluyor. fakat jazz ve tango dinlediginde ise hareketlerinde bi artis oluyor. simdi benim anlamadigim hangisini seviyor hangisini sevmiyor. tangoyu sevmesi benim acimdan daha onemli. boylelikle erken yasta tango yapmaya baslar. :)
bu sorularin cevabina az kaldi az :)))

hamilelik zor zanaat..

2007-08-14T19:36:00.001-07:00

artik kalan gunler 2 ile baslamaya basladi. kaldi 29 gun. cok agirlastigimi hissediyorum bu ara. bi de hareketli ki Beray hanim oyle boyle degil. tekmeler , hickiriklar , donmeler. hala nasil yer buluyorsa orada. hazirliklarda tamamlanmak uzere.oyuncaklarina , mama sandalyesine kadar herseyi temizlenmis posetlenmis durumda onu bekliyor. bu hafta sonu hastane turumuz var. hastane mi otel mi daha henuz kavrayamadigimiz bir yer. eminim disi seni ici beni yakar vaziyettedir. goruntu olsun da burdakiler icin gerisi onemli degil.
gecen hafta apar topar doktora gittik. dogumda da olabilecek birsey benim su an basima gelmis. zaten ya bu aralarda , bu aralarda da olmazsa dogumda ikinmayla olan bir rahatsizlik. ''kendi doktorumuz'' diye bir kavram olmadigi icin burda klinikte o gun kim varsa ona gorunuyorsun.o gunde Allah'in uyuzu bi kadin vardi , mumkun olmadikca randevu almak istemedigim. ona denk geldim. bir de randevusuz gittigimiz icin beklettiler tam 2,5 saat. hadi o neyse. sonra salak kadin gozlerini kisip basini sallayarak ve her cumlesinin sonunda da gulerek bize durumu anlatmaya calisti. bi merhem surdu rahatlatti beni. ama oyle salak ki bu kadin rahatladim hemen dememe ragmen recete de onu yazmamis. gitmis fitil yazmis. yahu yazsana merhemi. bir haftadir hicbir degisiklik yok ne yazik ki. bugun ogleden sonra tekrar aradik. biz sizi aricaz dediler. iyi, saat 6 oldu hala ses yok. aradik tekrar 20 dk.icinde geri doncez size dediler.neyse doktorlardan biri aradi , sorun nedir diye.. elinin koru. ac bak dosyama. yok efendim ofis kapanmis o yuzden dosyama bakamiyormus , yarin sabah arayip derdime care bulacaklarmis. ne bicim insan bunlar. hamileligin son ayinda ustune dusmesek salladiklari yok. burada cocugun buyuyup buyumedigini karni olcerek soyluyorlar. bi nevi eslestirme. 32. haftadaysan karninin buyuklugu asagi yukari 32 cm. cikmali.iki hafta oncekinde sevdigim doktor ( ki artik hamilelere bakmayi birakmis gecen hafta) 34.haftadayken 35 cikti demisti. iyi dedik. gecen gun gittigimizde ise salak kadinin olcmesiyle bebek 36.haftada 33 cm.cikti. bi de dalga gecerek ''size bakarak birsey soylesek buyuk dememiz gerekirdi ama 6-6,5 pound ya dogar ya dogmaz'' dedi. gelde elinde kalmasin bu kadin. hayir tamam K.da ben de iri insanlariz ama dalga gecer gibi veya hakaret eder gibi bu sekilde soylenmez ki. kaldi ki boylarimiza gore de kilolarimiz gayet iyi yani.
bundan iki ay once dogum yapan arkadasimi da boyle pimpiriklendirdi bu kadin , sonucta gayet normal bir bebegi oldu kizin. eline mezroyu alip olcersen zaten ne kadar saglikli bi sonuc bekleyebilirsin ki. simdi ben bu kadina uyuz oluyorum diye kesin korktugum basima gelir ve dogumumda bu kadin nobetci olur. iki saatte yaptiramaz dogumu bana. ay neyse dusunmeyim ben bunalri , dusundukce sinirlerim tepeme cikiyor. hele bi de yarin arayalim bakalim ne diyecekler...

of of

2007-08-05T20:54:00.000-07:00

gectigimiz hafta bayaa bi isini hallettik Beray hanimin ve evin. Beray'la ilgili olarak once cocuk doktorunu belirledik ve yarin ogleden sonrasi icin ongorusme ayarladik. daha sonra devletin bazi dogum giderlerini karsilamasi icin basvurumuzu yaptik. daha sonra evdeki havalandirma tellerini sildik ki kizimiza toz konmasin :) bugunde bir dolabini boyadik elma yesiline ve cok guzel oldu. hele bi kurusun fotograflarini ceker koyarim. araba koltugunu , bebek arabasini ve anakucagini iyice silerek dezenfekte ettim. sokulebilecek ne kadar kumas parcasi varsa bunlardan, soktum ,ayirdim ve yikadim. baska baska aaaa evet bir de hastane cantasini hazirladim.kiyafetlerini yikadim , utuledim dolaplarina istifledim. ve en son olarakta bugun K. ile yatagini yaptik.ama daha carsaflarini falan sermedim toz olmasin diye. onlari da ayin 25 inden sonra yapmaya karar verdim.evle ilgili olanlara gelirsekte buzdolabini doktum ve temizledim. banyo dolaplarina da ayni isleri yaptim. yapacaklarimi unutmayayim diye yazip buzdolabinin usutune yapistirmistim. simdi oyle guzel oluyor ki isler bittikce onlarin ustunu cizmek. yarin da arabada varolan ufak tefek aksakliklari halledicez kismetse.boylelikle gun be gun buyuk gune hazirlanmis olucaz.
biraz once yatagini sildikten sonra olmasini dusundugum yere yatagini yerlestirdim ama pek aklimda yaratmis oldugum gibi olmadi. annemler geldigi icin yataginin bizim odada durmasina karar vermistik. bir de haliyle K.nin calisma masasi da bizim odaya gelecek. bi de odada en buyuk boyundan bi yatak oldugunu dusunursek odaya sigilmiyor.olctum bictim ama i-iih. olmuyor. yatagin seklini degistirsek bu sefer de yine benim tarafi duvara dayamak gerekecek ki sigilabilsin. eee gece kalkmalari o zaman bi hayli zor olacak. bi de yatakta oturarak emzirmeyi planlayan ben, o koseye bebekle nasil gecerim Allah bilir. obur kosede yatayim desem dibimde hemen K.nin masasi ve haliyle lambasi olacak ve gece gec saatlere kadar calisacak. hic olmazsa onun isigindan falan birazcik daha uzakta olurum diyordum ama anlasilan K. obur kosede ben de isiga yakin kosede yaticam. ya da kizi annemlerin odaya saticaz :)) olcak bitcek :) neyse bi yaklassinda gunler o zaman dusunurum artik.

kitap- yardim

2007-07-26T18:48:00.000-07:00

gecenlerde (sanmiyorum ki bir aydan fazla olsun) bloglarda dolasirken su an hangisi oldugunu hatirlayamadigim bir blogda 4 tane kitap onerilmisti bebeklerle ilgili. annemlerden gelirken getirmelerini isteyecektim ama ne yazik ki bir yere not etmemism. hatirlayan varsa eger yazarssa cok sevinirim.

2007-07-26T14:42:00.000-07:00

uzun zamandir yazicam yazicam bir turlu tembellikten firsat gelmedi. aslinda tembellik yaptigimda yok ama gunler hizli bir sekilde geciyor. uyusuklukta var tabii. bebek gelmeden once yapilacak isler listesinden sonunda bir kalem cikartabildim ve pazartesi gunu mutfak dolaplarimi sildim , duzelttim. gelecek hafta icinde de jaluzileri kuvette yikama , yatagi kurma ve havalandirma tellerini yikama var.
gecen hafta evcini nin sitesinde gezerken tesaduf eseri simit tarifine rastladim ve hemen ertesi gun yapmaya koyuldum. harika oldu.
sonra bu yaptigimi cumartesi gunu gol kenarinda yaptigimiz piknikte arkadaslara soyleyince ''tamam o zaman haftaya kahvaltiya sendeyiz'' dediler. ve bugun kahvaltiya degil ama oglen cayina geldiler. oralardayken bu kadar ozlemle yenecek birsey olacagini tahmin etmezdim ama burda buyuk olay oldu :) gercekten de tadi tam ankara simidi gibi oldu. Turkiye'de olsam hayatta saatlerce ugrasip simit yapmam , yapmama da gerek yok her kose basinda olan ''simit dunyasi'' , ''simit sarayi''ndan gider alirim. ama burda gercekten saatlerce ugrasmana degiyor. ozlemle yiyorsun ve ne yazik ki cabucak bitiyor.
baska baska ne yaptim... aaa evet :gecen hafta bir de bir hocanin gol kenarindaki evine gittik.ufak ama bir o kadar da sevimli bir evi vardi.

bu da koca gobegimle ben... dun gonderdigim birkac fotografta ablam '' ay sen bayaa kilo almissin'' dedi ve moralimi bozdu. halbuki daha 9,5 kilo aldim. cift haneli rakamlarla bile baslamiyor aldigim kilo miktari. tabii simitleri her hafta yapar ve goturursem olacak sonuclar ortada. neyse daha dikkatli olmam lazim. ama once evdeki simitleri tuketmeli.

bu da bahcemizin disina tasmis olan bir adet salatalik. bu sene oyle bereketliydi ki bahcemiz salatalik acisindan. hergun kahvaltida taze taze yiyebildik ve hala da yiyoruz. bir de domates ve biberlerimiz de olursa mukemmel olacak.

bu arada Beray hanim da iyiler. gecen hafta gittigimiz gol evinde yagmis olan yagmurdan dolayi ahsap basamaklar kaygandi ve ben kaydim. cok sukur ki grup halinde indigimiz icin merdivenleri, arkamda birileri vardi ve beni tuttular. zaten sirtustu dusecek gibi oldum ama dusmedim. elim merdiven kolundaydi ve oyle abanmisim ki ona o sirada sadece kolum morardi. ama o olaydan sonra bana sanki Beray'in hareketleri azalmis gibi geldi. aksamda kendimi dinledim ve pek yerinde durmayan kiz hareket etmez oldu.tabii ben de bi korku sabahi zor ettim. sonra kalktim ve internette okudugum gibi tatli birseyler yiyip soluma yattim. ve bir saat icinde 10 kere hareket etmesini bekledim. etmedi o kadar cok. yani bana bu sayede sabahin sekizinde cikolata yedirtti ya bu kiz helal olsun. her neyse sonra K. okula gitti ve ben geliyorum ve doktora gidiyoruz dedi. bir ertesi gune olmasina ragmen randevumuz bekleyemedik ve gittik. hemen nst ye bagladilar. normalden daha fazla tuttular sanirim. bi 45 dk.kadar bagli kaldim o alete. takiliykende uykuda oldugunu soylediler cunku kalp atislari hep ayni duzeydeydi. ayikken (!) bi 120 lere inip sonra da 160 lara falan cikarmis. neyse doktora gitti makineden cikan listeler. ve o herseyin yolunda oldugunu bi sorun olmadigini soyledi. ne yazik ki burda oyle hemen ultrasona sokmuyorlar. once olasi butun diger yollari deniyorlar eger ciddi bir sorun gorurlerse ultrasona aliyorlar. bunu bildigimden durmadan kendimi dinliyorum.ondan sonra ki gunde gittik ve kalp atislarini dinledik.gayet iyiydi.doktorun demesine gore sabah kaltigindan ogleden sonra 2 ye kadar 10 kere , 2 den de yatana kadar olan surede 10 kere hareket etmesi normalmis. oyle bir saatte 10 kere hareket etmesi her zaman olan bir durum degilmis. her neyse , sonrasinda da hareket etmesi bizi fazlasiyla rahatlatti.asya'nin da dedigi gibi simdiki eglencelerimizden birisi karnima dokunup nerede neyinin oldugunu tahmin etmek. sanirim genelde basi asagida, bacaklari da sag ust tarafta oluyor. garip bi duygu. gunler yaklastikca insan daha da sabirsizlaniyor ve biran once kavusmak istiyor.ve bu aralar (ama nazar degmesin) cok guzel uyku uyuyorum. sadece bir kere kalkiyorum ve misil misil , kesintisiz uyuyorum. gunler boyle geciyor. cok sukur ki Turkiye'deki gibi asiri sicaklar yok burda. aslinda sicak ama aksamlari serinliyor hava. gecen gece butun camlari kapatmamiz gerekti cok estigi icin. esmedigi zamanlarda klima imdadimiza yetisiyor.

Telasli fakat durgun hallerim

2007-07-14T20:03:00.000-07:00

Bilgisayarim oldu , aslinda bir sey olmadi kendi kendine duzeldi. Burda bi baksinlar diye goturdugumuz yerde bizi yalanci cikartti bilgisayar. Hani hep olur ya doktora gidersiniz , gittiginiz zaman agriniz dinmis olur vs. aynen onun gibi. Bakan cocuk birkac kere acti kapatti bilgisayari hicbir sorun gozukmedi. Biz de hadi hayirlisi deyip eve geldik ve cok sukur sorunsuz calisiyor. Ama bu seferde bugun evdeki kurutma makinesi bozuldu. Illa birsey olacak ya , bakalim bundan sonra neyimiz bozulacak.

Beray hanim biraz duruldular. Yani yine hareketli ama o coooook hareketli donemi geride biraktik sanirim. Iki gun once teyzesinin (yani ablamin) gonderdigi cdleri dinliyoruz onunla.belki de bu etki etmistir durulmasinda , kimbilir. Bir tanesi ve genelde dinledigim IQ COCUK diye bir cd. Icinde Mozart , Bach , Chopin , Brahms’ dan eserler var. Arka fonda kus sesleri ve su sesleri ile bebeklere daha uygun hale getirmisler. Gayet keyifli dinlemesi. Diger cd ise BIZIM NINNILER. Icinde 12 tane ninni var. onu fazla dinlemiyorum cunku ben dinlerken bile uykumu getiriyor. Yani bayaa basarili bi calisma J bakalim Beray hanimda da ayni etkiyi yapacak mi?

Ben hala gobegim farkedilmiyor zannededurayim ama etraftan bayaa anlasilir olmus.gecen gun bir magazada ve markette calisanlar sordular neyin olacak? Adi ne olacak? Ne anlama geliyor? diye. Sonra farkettim ki benim karnim son bir haftada inanilmaz buyumus. Daha da buyuyecekse ben nasil hareket edicem? Su halimle bile zorlaniyorum artik yururken. Bi de fazla kilo almis olsam halim harap olurdu herhalde. Su an almis oldugum 8 kilo bile bana batar oldu. Bundan sonra abur cubur olayini iyice azaltmam lazim. Saglikli ve bebege yararli seyler degiller ne de olsa. Meyvelerden aldigim seker yeter zaten. Bi de cikolata ve keklerle seker takviyesi yapmaya gerek yok.

Bu arada kafam bir turlu baslayamadigim hazirliklarla dolu. Iki aydan az kaldi ama yatagini falan yapip oylece de beklemek istemiyorum. Simdiden yapip toz olsun vs. istemiyorum. Ayri bi odasi olacak olsa hazirlarsin kaparsin kapisini olur biter. Oyle olmayacagina gore simdiden yapmanin da bir anlami yok. Ama o kadar kafam mesgul ki bunlarla. Bi tane 3 katli dolap gibi birseyi var. ama kapaklari yok yani her tarafi acik. Ona kumas begenip etrafina da lastik gecirip kullanisli bir hale sokmam lazim. Yatak takimina uygun bir kumas begenmeliyim. Hatta sade bir kumas olsun istiyorum hani su utuyle yapisan cicekler , harflerle de suslemek istiyorum. Bunun icin disari cikip dolanmak lazim haliyle. Sonra evde mutfak dolaplarini temizlemek , panjurlari indirip yikamak , havalandirma tellerini sokup temizlemek ve yeniden yerlerine takmak , kiyafetler icin dolap almak , kiyafetleri yikayip utulemek , hastane cantasini hazirlamak , cam kapi silmek gibi bir yigin isim var. ama bunlari simdiden yapmak ta istemiyorum. Beray hanimin daha dogrusu annemle babamin gelmesine yakin yapmak istiyorum. Ben annemle yapariz bazi seyleri diye dusunurken annemler bebek gelmeden bir iki gun once gelmeyi dusunuyorlar. Sanki sezeryana girecekmisim gibi , tarih belliymis gibi. Doktorun soyledigi tarihi kesin tarihmis gibi aliyorlar. Hadi babam neyse de anne hanim sen iki dogum yaptin bunun saatli , duzenli birsey olmadigini bilmiyor musun? Tabii kendilerine gore nedenleri var babam dukkanini birakip uzun sure kalamayacagindan ve bebekle daha cok vakit gecirmek adina doguma ne kadar yakin gelirsem o kadar iyi diye dusunuyor. Annemde ona ayak uyduruyor. Ama burda pimpirikli bir kizlari oldugunu ve yardima ihtiyaci olan birisi oldugunu atliyorlar. Neyse artik bakicaz basimizin caresine.

tembellik halleri

2007-07-09T15:44:00.000-07:00

bu aralar gene hersey ustuste geldi. Zumrutuanka gittikten sonra bosluga dusmus gibi oldum ve dogru duzgun birsey yapamadim. zaten sicaklardan da birsey yapilacak gibi degil. evden disari cikasim yok. kocacigimin '' artik bundan sonra evdesin , cok s1k1lacaksin sana bi bilgisayar lazim'' sozleri uzerine aldigimiz bilgisayar da gelmisti onunla oyalanip duruyordum. ta ki cumartesi gecesine kadar... cumartesi gece uykusuzluktan kalktim annemleri de aramam gerekiyordu diye actim bilgisayari. yani ben acmaya calistim ama acilmadi. hata verdi. neyse kapatip tekrar actim yine ayni sey. velhasil o gunden beri acmiyorum. bugun de gostermeye gidecektik. benim tembelligimden o da kaldi.
Beray bir fena oldu. cok hareketlendi son birkac gundur. onceden arada savurdugu tekmeleri artik her an yapmaya hazir vaziyette. otururken veya yatarken hareketlenirdi, simdi ben ayakta is yaparken bile tekmeleri atiyor. geceleri uyuyamadigimdan da gunduzleri sersem sersem dolaniyorum evde. haliyle tembellikte yapti bu sersemlik. bir de alisik degilim ben gunun her anini evde gecirmeye. alismisim sabahtan cikip aksam girmeye koydu bu evde oturmalar. insan hareket etmeyince daha cok tembellik yapmaya meyilli oluyor.
bi de ogrendim ki bugun, Turkiye ile konustugumuz internet sitesindeki bilgilerimize birileri ulasmis ve kredileri kullanmislar.bugun annemle konusurken kesildi telefon. halbuki daha gecen gun bir yigin kredi vardi hatta. cep telefonlari , izmir numaralari vs.sinir oldum.dun bilgisayar bugun bu. ne kadar sanssiziz.neyse artik olan oldu.iptal ettik bilgilerimizi.
bu arada dun kizimizin carsaf takimini aldik. daha dogrusu Zumrutuankanin verdigi hediye cekinin bir kismiyla aldigimiz icin onu Zumrutuanka almis oldu. Keselerine bereket. yatagini kurmak ve carsaflarini sermek icin sanirsizlaniyorum.

Zumrutuankanin ziyareti ve baby shower

2007-07-04T20:01:00.000-07:00

Sonunda kendimi toparlayip yazabiliyorum. Aslinda toparlamak degil kendimi , itiraf edeyim. Tembelligim , Zumrutuanka sayesinde baslamis oludugum ”Yaprak Dokumu” dizisini agzim acik sekilde izlememden kaynaklaniyor. Bu arada bir yigin sey oldu tabii. En onemlisi daha oncede yazdigim gibi Zumrutuanka’nin ziyareti . Nasil iyi geldi sohbet etmek , dedikodu yapmak, ayni telden konusmak. Tabii aramizda bi de ufak cimcime. Anladim ki benim biraz daha sabirli olmam gerekiyormus. Cocuk cocuklugunu yapti haliyle ama ben ortada durmadan hareket halinde olan bi varliga alisik degilmisim daha. Bi bakiyorsun cam kenarinda sonra 1 saniye icinde mutfakta buluyorsun. Ates parcasi sanki. Ya da elinde olan bi oyuncakla bir yere vuruyor. Dedigim gibi cocuk cocuklugunu yapiyor huysuz olan benim. Bir de bizde ufak bir kirintiyi bile ziyafet sanan karincalarimiz olunca benim pimpirikligim iki katina cikiyor. Cocugun arkasindan dokulen bir sey vardir diye elektrik supurgesiyle dolasan ben oldum haliyle.Bu sekilde nasil cocuk buyuturum artik Allah kerim.Ne kadar hissettirmemeye calismis olsam da yine de cocuga pek dirlik verdigim soylenemez. Sanirim sabir birazda aliskanlikla olan birseymis. Benim en son gordugum bebek su an lise de olan kuzenim olunca dusunun ne kadar uzagim bebek sesine , hareketlerine, kosusturmasina. Neyse ki Z. ile dostlugumuz uzun yillardan beri varoldugu icin , beni tanigi icin , kusuruma bakmamistir.( yani ben oyle umuyorum.)Yine de kusurlarimi affede. Ama cimcimenin sevimliligi baskasinda yok. Bukle bukle saclari yeter. Bir de masallah akilli. K.ile oyle oynadilar ki , kocama gecmiste yuz vermeyen kiz kanki oldu onunla. Tabii bunda K. nin yaraticiligi sayesinde buldugu oyunlarin yeri buyuk. Her ne kadar K. onunla bir erkek cocuguymus gibi oynadiysa da cimcime hemen ayak uydurubildi. Ilk seferinde kaleci ve golcu oldular ellerinde ki tenis topuyle. Ikinci gun aralarindaki iliski asker kumandan iliskisi oldu. Topcu birligindelerdi. Komutan ,yani K., oyuncaklari atiyor cimcime de getiriyordu. Daha sonra K. onu odullendirip bir hafta izne gonderdi (guya). Ondan sonraki gun merdivenlerden asagi sarkitmak suretiyle cimcime parasutcu birligine girmis oldu. Bi arada K. at olmak suretiyle suvari birligine kaydolmus oldu bizim cimcime. Velhasil hallerinden pek mutlu gozukuyorlardi. Anladim ki K. gercekten cocuguyla ilgili bir baba olacak. Ben de peslerinde kosan dirdirci anne. Ayyy bu tablo hic hosuma gitmedi, kendimi toplamam lazim.

Gelelim baby shower a. Gayet guzel oldu Z. sayesinde. O olmasaydi benim shower neye benzerdi bilemiyorum. Cimcime ile dolasmak bayaa bi zor olsa da Z. yilmadi ve butun party shoplari ve dollar store lari gezdi.oncelikle neler aldiklarimizi genel anlamiyla yazip sonra fotograflarla beraber anlatayim. Once guzel bi tabak bardak pecete ve masaortusu takimi aldik. Sonra ‘’ baby shower’’ yazan duvar susu ile bebek ayak izi olan balonlar aldik. Ondan sonra yaptigimiz kurabiyeleri koymak icin yine emzikli ve kelebekli iki cesit naylon poset aldik. Bu arada sepetlerimizi suslemek icin seritler aldik yine malum yazi olan uzerinde. Yine Z.nin yapacagi bonbon kurabiyelere batirmak icin renkli kurdanlar aradik ve yogun ugraslar sonunda bulduk. Sonra Z. takti gelenlere ani olarak kalmasi icin birsey alalim ve icine seker koyalim diye. Neyse en sonunda Walmart’ta bebek biberonlari bulduk renkli renkli kapakli. Sonra icine de yine renkli sekerler aldik. Neyse aksam oldu ve oncelikle kurabiyeleri yapmakla ise basladik. Once pembeleri sonra da yesil ve sarilari yaptik. Kaliplarimizda ordek , cicek , kalp oldu.

Kurabiyeler piserken Z. bonbonlari yapti . Bu arada gecenin ilerleyen bir saatine geldigimiz icin cimcime uyudu ve bizde salona ortaya butun esyalari yigdik. Ve en zevkli susleme kismi basladi. Once seritleri sepetlerin cevresine gecirdik.

Sonra pisen ve soguyan renkli kurabiyeleri posetlerin icine koyduk ve sepete yerlestirdik.

Sonra sira geldi biberonlara. Once Z.onlarin icini sekerlerle doldurdu. K.da guzel el yazisi ile etiketlerini yazdi. Sonra etiketleri kurdelalara gecirerek fiyonk attik.

Diger susler ve kagit tabak canaklarda burda.

Zevki bir sekilde gule oynaya bitirdik islerimizi gecenin 2,5 unda. Tam da o saatte cimcime uyandi , zamanlamasi gercekten iyi oldu .

Burda da masanin diger mamalar gelmeden onceki hali var.

Ve son olarak frambuazli pastam. Harika olmustu. Ellerine saglik yapan kisinin.

Birazda gelen hediyelerden ve her gecen gun buyuyen gobegimden birkac fotograf.

Guzel bir sekilde de sona erdi gunumuz. Hersey icin tesekkur ederiz Zumrutuanka’ya ve tekrar bekleriz bu taraflara.

ziyaret

2007-06-28T08:29:00.000-07:00

zumrutuanka burdaaa... tabii nerdeyse bir haftadir burda ama yazacak vakit olmadi. anlatacak , gosterecek bircok sey var ama artik sanirim bunlari gelecek hafta yapabilicem. bugun baby shower im var. :) hazirlanip oraya gidicez. dun Zumrutuanka ile ne susler yaptik, gormelisiniz. ama biraz daha beklemeniz gerekecek.

kafa karisikligi ve kizimin cicileri

2007-06-06T15:00:00.001-07:00

bloglarda ardisira gelen dogumlardan ve onlarin hikayelerinden etkilenmedim degil. bir yandan biraz gozum korktu fakat diger yandan da epiduralsiz normal dogum yapmakta israrliyim. bir an once bebisi kucumuza almak istiyoruz. gunler azaldikca sanirim insanin da bekleme sabri azaliyor. ama yine bu konuda da iki arada bir deredeyim. simdi rahatim, yatma saatim yok kalkma saatim yok. istedigim seyi istedigim an yapma ozgurlugune sahibim. ustumu giyinip 5 dakika icinde evden cikabiliyorum. istedigim yere gidip istedigim saate kadar kalabiliyorum. istedigim gibi rahat konusabiliyor ve izleyebiliyorum.ama bunlar 3 ay sonra lukse girecek sanirim. herseyim degisecek. planlarim hep kizima bagli olacak. bunlari basindan bilmiyor muydum sanki. biliyordum tabii ki. ama gunler yaklastikca insanin gozu mu korkuyordur ne? velhasil karisik duygular icindeyim. yakinda bir arkadasim dogum yapacak, bu sekilde daha yakindan gozlemleyebilicegim hayatin nasil degisecegini :)
bu arada ne zamandir koymak isteyip de koyamadigim resimler var.

ustteki iki resimdekiler anneannesi ve dedesinden. annemin icine hep erkek olacagi dogdugu icin herseyi mavi.bu orgu mavi elbise gibi gorunen sey aslinda tulum. biz zumrutuanka ile bir anlam veremedik ama annem cok kullanisli oldugunu ve bi sure ablamin kizinin bunun icinde uyudugunu soyledi. ( ama sanirim onunkisi pembeydi) ustteki tum takim aslinda hastaneden cikis icin cok uygun. ama bunlari giydirmeye karar verirsem arabasini pembe balonlarla ve ''it's a girl'' yazan birseylerle suslemem lazim :))
kirmizi hastasi bir annenin kizina gelen hediyelerde kirmizi olunca kizindan once annesi havalara uctu tabii!!! cok da sevimli bir tulum bayildim buna ben..bu arada bu ve alttaki 2 resimdekiler kurstan arkadaslarimin hediyesi.
bu hirka da cok sevimli , gelse de artik giydirsek kizimiza..
bluzun ustundeki islemelerle pantalondaki cicekler renklerine kadar ayni dikkatinizi cekerim.

bunlarda zumruankanin gonderdigi ciciler. pembis pembis.. simdiye kadar pembe bir battaniye disinda pembe bir seyi olmamisti ama artik var.

cok sevimliler bayildim bunlara ben. hatta ilk dogumgununde giyecegi kabarik tullu elbisesi bile hazir. :)

bu da bugun hediye edildi. doguracak olan arkadasimin annesi ormus. ozellikle sapkasindaki antenlere dikkatinizi cekerim :) ellerine saglik annesinin.orgu birsey gelince insan bi garip oluyor burda. garipsedim ama bir o kadar da hosuma gitti.

Bu da yine onlardan . dogum yapacagi icin baby shower a gelemem diye simdiden verdi cicilerini.boylelikle pembe ciciler sayisinda hatri sayilir bir artis yasanmis oldu.
bu battaniye de bir hocamdan hediye. beyaz olmasi ve sac orgu olmasi guzel ama cok tuy birakiyor ve cabuk kirlenir gibi geliyor. bakalim gorucez kullanisli mi olacak ?
simdiden o kadar cok hediye geldi ki hicbirsey almasam bile beni bayaa bi idare eder ( yani bebegi). ama o kadar guzel seyler var ki kendimi zor tutuyorum. daha da anneannesinin ve babaannesinin ordukleri ve aldiklari yok ortada.bakalim onlar da gelince sigabilecek mi dolaplarina kizimiz.

ordan bundan benden..

2007-05-03T13:51:00.000-07:00

ben gene sallamisim blogu.. bu sefer ozur siralamaktansa direk yazmaya basliyim.gecen ay basindan beri bizim kizin (evet kiz olacak) saglik sorunlari ile ugrastik. bizi cooooook korkuttuysa da sonuc iyi gelince herseyi unuttuk sayilir. sonradan dusununce ufak seylere uzulmenin ne kadar yersiz ve gereksiz oldugunu goruyor insan. aceba cinsiyeti ne olacak , neye benzeyecek , aman gozleri su renk olsun , kasi suna benzesin , boyu uzun olsun gibi seylere takilip kalmak ne kadar anlamsizmis gorduk. simdi tek istedigimiz saglikli , eli yuzu duzgun bir sekilde dunyaya gelmesi.ne yazik ki saglikli olmanin degerini basimiza kotu birsey gelince fark ediyoruz. cok sukur geride kaldi bunlar. her neyse bu kadar can sikmak yeter.
evet dedigim gibi bir kiz gelecek. adini zaten cok onceden esimin bi arkadasi onermisti bizim de cok hosumuza gitmisti. BERAY olacak kismetse. daha dogrusu iki ismi olacak BERAY LUTFIYE. Lutfiye ismi benim bundan 10 sene once vefat eden teyzemin ismi. fikir esimden geldi. daha hamile bile degilken istersen teyzenin ismini kizimiz olursa verelim dedi. tabii once anneannemin ricasini almak lazim. eger her gordugunde aklina teyzem gelirde uzulurse bi anlami yok koymanin. ama beni etkileyen esimin boyle birseyi teklif etmesi. cunku ne de olsa eski bir isim ve iki isim burda karisikliga yol aciyor. ama hala kararliyiz iki isme de.

sezon sonunda aldigim kiyafetler , farketmemisim ben ama , baya cok olmuslar. artik birsey almicam. zaten hediyeler de gelmeye basladi. anneannesi de babannesi de oruyor. bi de begenip aldiklari seyler var simdiden. nerdeyse bi dolap dolusu kiyafeti oldu ufacik kizin. yeter bunlar ona.

bunlar disinda normal hayatima saglik sorunlari yuzunden biraz ara verdikten sonra tekrar geri dondum. tangoya son surat devam , hatta hocanin bi nevi asistani olarak.. kurslara da devam. kurslarin yaz boyunca da devam edecek olmasina seviniyorum cunku yazin evde bunalmaktansa disari cikip iki cift kelime konusmak iyi gelecektir. haftaya pazartesi gunu, biten kurslarimdan bir tanesinin mezuniyet gununde konusma yapicam. simdiden heyecani basti. bi de kiyafet sorunum var tabii. gecen hafta pazar gunune kadar aman ne guzel gobek yok , istedigimi giyebiliyorum derken birden buyuyen gobegime o gun nasil bir kiyafet uydurucam bilmiyorum. neyse iyi kotu bulucaz birseyler.
zumrutuanka en kisa zamanda sobelenmeme cevap vericem. en kisa zamanda....

sonunda bunu da yaptim

2007-04-02T13:36:00.000-07:00

sonunda bu da geldi basima.. kendi halimde vaktimi ingilizce kurslarina giderek gecirirken birileri bu kadari sana fazla artik bi basamak cik dedi veya kurra cektim sana cikti yapti , nasil oldu bilmiyorum ama bugunden itibaren hic ingilizce bilmeyen 5 meksikaliya ingilizce ogretiyorum. artik roller ogretmenlik yaptigim 2,5 saat icinde degisecek. yanlis yapan degil ( ogretmen hep dogruyu bilir) yanlis duzeltenim.. guzel olan diger seyde sudur ki ben yanlis yapsam bile beni duzeltecek kimse yok etrafta. ha ha ha.... bunun da tadini cikartayim di mi ama :))

...

2007-03-30T14:03:00.000-07:00

insan bayaa bi yazmayinca yazacaklari birden aklina gelip sonra da aynen ucuveriyor... neyse ben baslayayim da :
oncelikle artik herkes hamile oldugumu biliyor. bloga da sadece tablolari koymak disinda fazla bir sey yazamadim cunku annemlere o zamanlar daha soylememistik. internetten de biri ogrenir kulaklarina gider diye de acikcasi fazla birsey soylemedim. her neyse , annemlere soylememiz biraz gec oldu. ablamin dogumu yaklastigi ve onunla cok dolu olduklari icin soylemek istemedik. benim 3 ayim bittiginde ve ablamin dogumu oldugunda soylemeye karar verdik. ama istedik ki degisik bir sekilde haberleri olsun. velhasil K.nin aklina gelen fikir benim de cok hosuma gidince uygulamaya karar verdik. bebegin ilk ultrason fotograflarini tarayip kopyaladik. sonra sevimli kartlar alip icine birer kisa not yazip resimlerle beraber gonderdik. gonderdikten 1 hafta sonra ellerine ulasmisti!! cok sevindiler haliyle birazda alindilar bu kadar gec soylenir mi diye... hatta annem doguma gelmemekle tehdit etti beni ama tabii habere cok cok sevindiler...K.nin ailesi icin daha buyuk sevinc cunku onlar icin ilk torun olacak bu. bizimkiler ise tatmaya basladilar bile.. simdi cok sukur iyiyim. baslarda olan bulantilar ve yememeler ortadan kalkti ve istahim acildi. gelecek hafta 4 ay bitecek ve nerdeyse yolu yarilamis olucaz :))
bilen bilir burdaki doktorlar pek yardimci (!!). her sorduguna ayrintili cevaplar veriyorlar(!). ama sukur bi sorun yok gibi gozukuyor.hamile oldugumu doktordan doktara anliyabiliyorum. cunku ne gobegim cikti ne de kilo aldim. eski kiyafetlerime istedigim gibi girebiliyorum hala. (aman aman). tabii boyle hissedince pazar gunu kendimi dusunmeden bi guzel temizlik yapmaya basladim. kendime gore de gayet de iyi gidiyordum.. agir agir yaparak evi 6 saatte temizledim ki bunun icinde banyolar yok (onlari sagolsun K.yapiyor). guya kendimi yormadim. ama acisi sonradan cikti o gece ve pazartesi gunu feci belim agridi. neyse ki artik iyiyim. sanirim fark etmeden cok egildim dogruldum , yapmamak lazimmis , ogrenmis oldum. :)
normalde annem benim kiloma cok karisirdi. eminim gozunun onunde olsam gene karisir. ordan bile yetisiyor tabii ama goremedigi icin ufak yalanlarla durumu kurtariyorum. aslinda beni son gordugunden beri de hic bi degisikligim yok , ayniyim. dun telefonda konusurken kac aylik hamile oldugumu sordu 4 bitecek dedim. peki kac kilo aldin dedi sadece 1 dedim. aman Allahim demeseymisim ( ya da iyi ki demisim).''aa Elvan bebegin sana ihtiyaci var almaya basla artik , bu ne boyle kilo almadan olur mu ''dedi. ben bunlari annemden duyacakmiydim.. hayatta..... cocuklugumdan beri bana hic ''kilo al'' diye bir cumle kurdugunu hatirlamiyorum.tabii bunun acisini bebekten sonra her telefonda rejime baslayip baslamadigimi sorarak , kilo mu dolayli yollarlardan ogrenmeye calisarak cikartacaktir ama ben de su anin tadini cikartayim di mi!! cikarttim da zaten , telefonla gorustukten sonra yaptim bi kakaolu kek , kahveyle beraber yedik... K.da nasiplenmis oldu boylelikle :))

bu arada benim burada yapabilecegim tek is olan bebek bakiciligini s1k yapar oldum. Bebege alacaklarimi bu sekilde cikartiyorum J) genelde 2 kardes ve 1 kuzene bakiyorum. Hepsi kiz. 7, 5 ve 3,5 yasindalar. Bana da alistilar , Elvan gelecek dediklerinde cok seviniyorlar. Ben de alistim onlara.dun iki saat evlerinin onunde tebesirle yere resimler cizdik durduk… bana da iyi oluyor. Az cok birseyler ogrenmis oluyorum.

geldi sonunda...

2007-03-01T16:20:00.000-08:00

kac gundur bu bebekle doluyum... geldi sonunda ama pek nazlandi... simdi de sadece uyuyor ve emiyor. eminim yakindan cok daha guzeldir ama ne yazik ki uzakta olmanin dezavantajini yasiyorum. artik ilk ne zaman gorurum bilinmez. insallah hayati da kendi gibi guzel olur..

ondan bundan

2007-01-30T18:31:00.000-08:00

beni goren de ya da okuyan sanacak ki cok yogunum da bi firsat bulup yazamiyorum. aslinda kafamda yazacaklarimi toparladigim zamanla evde bilgisayari bos bulabildigim ani denk getirebilsem neler yazicam da ; bir turlu o ayarlamayi yapamadim. neyse simdi K. biraz uykuya daldi da ben de firsat bu firsattir deyip yazayim dedim. oncelikle zumrutuanka beni iki kere sobelemis ama ben ilk onceki sobesine cevap vereyim yani cantamin icindekilerin ne olduguna. digital makinem daha olmadigi icin resim koyamiyorum uzgunum ( evet boyle okumasi da pek eglenceli olmayacaktir ama ne yapalim).

oncelikle ilk goze batanlar alisveris fisleri. onlari her ne kadar haftada bir toplasam da coklar.
ikincisi gozluk. sonrasinda digital sozluk , cuzdan , kalem , bozuk para cantasi , toka ( hem atkyrugu hem tel hem de kistirmali - ruh halime gore nasil toplayacagim degiskenlik gosterebilir) , hep surmeyi unuttugum ve varligini cantami temizlerken farkettigim el kremi , dudak parlaticisi , anahtarlar , mevsimine gore eldiven veya gunes gozlugu ( bu ara ikisi beraber). iste bu kadar.ee daha ne olsun di mi :)

bu arada buralar feci soguk. geldigimden beri bu kadar soguk gormemistim. araba kullanmaya basladigimdan beridir ki ( bu zaten buraya geldigim zamana denk gelir) bende zengin hastaliklarindan biri turemis : usumeyi unutmusum!!! disari cikmadan hooop git arabayi isit , sen makyajini yaparken o da isiniversin. sonra bin sicak arabaya gidecegin yerin onune park et hooop iki adimda klimali yerdesin... bu tum gun boyunca ve tum kis boyunca devam ederse olacagi bu. usumeyi unutursun. bugun kisa bi sure ,arabayi bakima goturdugumuzde ,disarda kalmak zorunda kaldim narin ayak parmaklarim buz tuttular... alisik degiller artik ne de olsa zengin hastaligina tutuldular. onceden oylemiydi okula veya ise giderken yururdum hep.
sonuc : rahat , insani tembel , sisko ve hasta yapar :)))

gec kalmadan

2007-01-11T10:32:00.000-08:00

arayi daha fazla uzatmis olmamak icin yazayim bari. hazir bugun kursu da asmisken... hic gidesim yok uyuz kadinin dersine... dersi bir turlu goturemiyor. cok olumsuz, tembel, uyusuk bi kadin... guya ders sirasinda sevimli olmaya calisiyor ama nafile.. ne yapsa bos. ben de gitmedim iste.. onun yerine evdeyim birazdan da cikar biraz dolanirim .saat 5 olunca da konusma esimle pratik yapmaya , sonrasinda da spora giderim..
gecen hafta kisa bi sevinc yasadim : 1 gunlugune bulasik makinem oldu :)) ama sonra attik!!! calismadigindan falan degil belki de calisiyordur ama denemedik bile :)) bi arkadas getirdi , mutfaga koydu.benim kucuk mutfagimda buyuk bi alani kapladi .hadi onu da gectik 4 kosesi olan bir sey olsa, orda duruyor olmasi fazla da rahatsiz etmezdi. ama makine tezgah alti bi makine oldugundan ustu nasil denir sunger ve plastik ile kapliydi.haliyle de yuvarlak hatli bi makineydi. sildim ettim bir seye benzettim ama tabii temiz olmasi ona ayri bir sekil katmiyor. temizlendikten sonra bile hala yuvarlak hatli idi. oyle bir sey mutfagin haliyle evin ortasinda durmasina ben bir gunden fazla dayanamadigim icin makine aynen cope gitti. cok istememe ragmen atarken pek de uzulmus sayilmam..
onun disinda baska bir guzellik daha yasadim.onu daha sonra anlatirim su an vaktim yok.
gecen haftalar suresince bayaa bi film seyrettik K. ile. Kubrick filmleri izledik ama adamin abartildigi gibi olmadigina karar verdik.. ozellikle shining filmindeki anlamsiz kisilerin goruntulerinin hala filmde nasil bir yer ettiklerini anlamis degiliz.. velhasil son kararimiz sudur ki bu adam fazla abartilmis. bunun disinda son izledigim filmlerden biride ''cinema paradiso'' idi. bundan 17 yil once izlemistim o filmi. tekrar seyretmek hos oldu.
bu arada Ervanin da dogumgunu oldu ve annesinin hummali calismalari sonucunda guzel bir dogumgunu yasadilar. zumrutuanka daha detayli yazar sanirim. ozellikle pasta macerasini :))

iste geldim burdayim ben bu iste ustayim (!)

2007-01-04T07:46:00.000-08:00

oh oh nerdeyse 2,5 ay olmus ben birseyler yazmayali... Zumrutuanka Turkiye'ye gitti ordan yazdi , dondu burdan yazdi , tembel ben oturdugum yerde yazmaya usendim. yeni postunu gorunce bir silkelendim kendime geldim ve hemen yazmaya basladim... 2,5 bayaa sey oldu olmasinada ben hatirlamiyorum neler oldugu.. dur dusuneyim bakalim...
yaptigim ve begenmedigim sey kendi kendime percem kesmek oldu... niye kestiysem anlamadim bende, cunku tel tokayla hep topluyorum.. anlamsiz oldu ama oldu iste..
sonra saclarimi boyadim. ama nedense hemen tekrar beyazlar gun yuzune cikiyor ve ben bu durumdan hic haz etmiyorum...
kurslarim tatile girdi hatta haftaya baslayacaklar tekrar... tango derslerim ise 2 hafta sonra baslayacak... kasabanin ilk milongasi gerceklesti ve ilk milonga da ilk dansimi niluferin ''cok uzaklarda'' parcasiyla yaptim ve ayri bir keyif aldim...
yine bir ilk olan bebek bakiciligi isine girdim.. oyle bir hizli giris yapmisim ki evin kopegi bacagimi isirdi , pantolonum bayaa bi hasar gordu ve hala kopegin dis izleri bacagimda yer etmekte...evin babasinin ise ilk duydugunda verdigi tepkiye hala hayranim : aaa bizimki senin tadina bakmistir gibi birseydi... her neyse oldu bitti iste.. bebek bakiciligi da dememek lazim o olaya.. git baska bir eve , evde izleyecegin programlari o evde izle bi de ustune para versinler aktivitesi olarak degismeli adi... zaten ordakilerde bebek degil cocuk..biri 14 digeri 11 kucuk olanda 8 yasinda.. zaten kendi kendilerini idare edebiliyorlar ama olsun baslarinda bi buyuk olmali (benim gibi) .. ama o buyuk ( yani ben) kopek isirdiginda hepsinden daha cocuk oluyor o da ayri bir mevzu ya neyse :)
bunlarin disinda buz pateni yapmaya gittim.. Turkiye'de ogrenmis oldugum hareketleri uygulamaya calisirken de bi guzel dustum.. olsun gene de guzeldi...
birde heyecanla bekledigimiz bir bebek var ki gelmesine cok az kadi... bi kiz bebek gelecek dunyaya ama adi hala konmus degil.. begenemediler bir turlu... ben diyorum Feride diye ama beni pek sallayan yok :))
bayram gunu annemlerle telefonda konusurken orda olamadigim icin kendimi pek bi kotu hissetsemde , gozlerim dolmus olsa da sonrasinda yapmis oldugum alisverisler beni kendime getirdi :)) alisveris her derde devaymis , kim inkar edebilir degildir diye :))
hatirladiklarim bu kadar.. muhtemelen daha cok sey olmustur ama bendeki hafiza o kadar kotuye gidiyor ki cogu seyi aninda unutur oldum. hatirlarsam yazarim.aslinda daha s1k yazmam lazim hani gunlu babinda :))

veeee sonunda..

2006-10-31T14:00:00.000-08:00

sonunda buldum!!!!dun bi kursumdan ciktiktan sonra park yerinde arkadasimla cene calarken hocalarimdan biri beni gordu ve birinci kattaki sinifin camindan bana bagirmaya basladi.. normalde pek arkadas canlisi olmayan bu soguk kadin neden bana sesleniyordu bi anlam veremedim.. ama saskinligimi anlamis olacak ki gazetede tango ile ilgili bi haber var dedi.. dur bekle kesiyim getireyim dedi... neyse verdi.. ufacik olan gazete kupurunde bizim kasabanin Argntine Tango Organizasyonunun oldugundan ve her pazartesi kurs verdiklerinden bahsediyordu. herseyiyle bana cok uygundu , olmasa bile uydururdum zaten.(sanki yapacak cok isim varmis gibi??) kurstan eve geldikten sonra icim icime sigmadi.. yerimde duramadim.. evi topladim , yemek yaptim , bulasiklari yikadim , dus aldim vs.vs. bir yigin is yaptim ama yok vakit gecmiyor. neyse dedim ben cikiyim bu boyle olmayacak. K.ya uyramam gerekiyordu zaten okuldaki ofisine. ona gitmeden su kursun bi yerini goreyim dedim ve erkenden ciktim. gittim gordum :)) sonra K.ya gidip sonra tekrar tango kursuna gittim.

sehir merkezinde eski bir bina. dis kapisi evlerdeki oda kapilari gibi.. umarim hayal kirikligina ugramam diye icimden geciriyorum. kapiyi actim onumde ahsap genis merdivenler. cilasi atmis, boyasi gitmis, gacur gucur eden merdivenler.. hadi hayirlisi dedim ciktim merdivenlerden. bi de karanlik tam korku filmi. merdivenlerin bitiminde duvar var(mis)!! neyse soldan suzulen los isik vasitasiyla orda bi kapi oldugunu anladim. girdim , sonra bi kapidan daha...veeeeee dadammmmmmmm... iste hayalimdeki dans salonu... harikaaaaaaa..muhtesem... birkac kisi vardi icerde.universitenin gazetesinden gelmis hoca ve asistanlari ile roportaj yapiyorlardi. hoca geldi konustu benimle.. dost canlisi bi adam... sonra geri dondu ben de o sira tango ayakkabilarimi giymeye koyuldum... ayakkabilarim bir seneyi askin beklediler dolapta ama iyi ki getirmisim diye sevindim... salon parke , tavan yuksek, yerden tavana camlar ve duvarda tango resimleri.. yuzumde bi gulumseme kapatamiyorum agzimi... neyse dedim bugunluk oyle kalsin :)) sonunda buldum dedim , buldum iste. tango kursu.... ve oyle spor salonlarinda verilen bi ders degil veya ballroom danslarinin icinde gecen ufak bi mola degil.halis mulis argentine tango.. hocayla daha sonra konustuk ve 1 seneden fazladir dans edemiyorum tango egitimi veren bi yer olmadigi icin burda dedim. evet dedi , kendisi California dan gelmis ve 6 sene tango yapmis. kasabada da bulamayinca kendi ders vermeye baslamis.. anliyorum seni dedi...

sira geldi dansa... ilk bir saat bi onceki haftanin ozeti gibi.. sonraki saatte ise yeni birseyler ogretiliyor.. daha cok baslardalar ama onemli degil.ese de gerek yok herkes neredeyse tek gelmis. her parcada es degistiriliyor. boylelikle farkli kisilerle dans edebiliyorsun.

kisacasi oyle keyif aldim ki... 2 sene aldigim dersler bosa gitmicek.. persembe gunku pratik saatini dort gozle bekliyorum. bir de ayni gun yayinlanacak olan gazeteyi..

tangoooooooooooooo

2006-10-21T14:49:00.000-07:00

offf nasil ozledim tango yapmayi.. 2 senemi vermisken... kendimi milongalarin duzenine alistirmisken... geceleri gec gidip dans edip gelmemi etrafimda kimse garip karsilamamaya baslamisken... buldugum her ani tango adimlarimi tekrarlamakla gecirirken... puffff.. buraya geldim ve kucucuk kasaba da bi tango dersi veren yer bulamadim. bi yerde mi olmaz yaa?? hic mi talep olmaz bu dansa? oysa ki milongaya gidip pistin kenarinda oturup aceba bu gece beni kim dansa kaldiracak? nasil dans edicez? gecen sefer dans ettigim kisiyle cok keyif almistim aceba bugun gelecek ve beni dansa kaldiracakmi diye icinin kipir kipir etmesi... ufak capta dedikodular... dans etmekten bir turlu bitmeyen hafif ickiler... yuksek tavanli salonlar...goz kapali bir sonraki adimi dusunmeden , muzigi dinleyerek kendinden gecmen... feci ozledim feci. artik tango bile dinlemek istemiyorum bunlari hatirlamayayim diye.. hasretim hasret..

bayram hediyelerim.

2006-10-20T13:20:00.000-07:00

artik benim de bi camasir makinem var. :)) tamam tam otomatik olmayabilir, cok iyi yikamiyor olabilir, ikinci el de olabilir ama artik ''o'' benim.. camasirhanedekilerden daha kotu olmadigi kesin.. kurutma makinemde yapildi onu da kullanabiliyorum. kurutmasi icin biraz fazla uzun calismasi gerekiyor (1,5-2 saat) ama olsun. nasil olsa elektrikle calismiyor. gazla calisiyor ve biz burda gaz icin ayri para odemiyoruz. kurutmamin da guzel olan yani da bu.. bayram hediyelerim oldular boylelikle camasir ve kurutma makinem..

dun hayatimda ilk defa bebek bakmaya gittim. bi arkadasimin baktigi cocuklara , arkadasim olmadiginda beni cagiracaklari icin aile cocuklarla tanismami istemis. biz de dun arkadasimla gitiik ve baktik.. aslinda ben sadece konuk bakiciydim ama bana da odeme yaptilar , pek sevindim.. 3 tane sessiz sakin cocuk. biri 15 , digeri 10 gibi en kucukte -erkek olan- 7-8 yaslarinda. zenciler ve cok sevimliler. her biri bi koseye gitti, biri bilgisayarda chat yapti , digeri harry potteri izledi, digeri de baska bir odada televizyon izledi. bizde arkadasimla oturup sohbet ettik. o kadar sakinler ki ailenin neden bi bakiciya ihtiyaci oldugunu bile anlamadim. bakalim beni ne zaman cagiracaklar.

narin, hassas, canim, cicim anahtarim

2006-10-13T10:47:00.000-07:00

sakin sakin gunlerimizi geciriyoruz derken dun yasadigim sinir bozucu dakikalarla bu sakinligimizi bozmus oldum.
dun bi kurstan cikip digerine yetismeye calisirken bi guzel arabamin kapisini actim , koltuguma oturdum , emniyet kemerimi taktim ve anahtari kontaga takmak icin davrandim. ama anahtarin yarisi yok. megerse kapiyi acarken yarisi kapida kalmak istemis. :) neyse ki arabada kerpeten vardi rahatlikla cikarttim. sonra kursa geri donup anahtari bantla birlestirdim. bana gore cok akillica bi davranisti ama arabayi aldigimiz kisiye gittigimde o , pek de oyle oldugunu dusunmedi!!!!! eger anahtari kontaktan cikartirken yarisi hala orda kalirsa onu ordan almak kapidan almaktan daha zormus ve masrafliymis. hay aklima diyerek , aklimda uydurdugum binbir senaryo ile araba anahtarlari yapan yere gittim. ve anahtari kontaktan cikartirken , haliyle anahtarin yarisi kontakta kaldi ve ayni anda da basimdan asagi kaynar sular dokuldu. neyse iceri gittim ve durumu anlattim .adam geldi elinde cimbiz gibi ozel bi aletle ve kolaycacik cikartiverdi. korktugum gibi olmadi tabii... bundan sonrasi icinde iki anahtar yaptirip ciktim ordan...koca anahtar nasil kirilir hala anlayabilmis degilim. ya metalleri adi ya da ben anahtarlara gereken ozeni gostermiyorum.

coupon guzeli veya manyagi

2006-09-14T13:59:00.000-07:00

buraya gelmeden once babam demisti , iyi hatirliyorum.. oraya gidince kuponlari takip eder ve kullanirsin diye.. gercekten de dedigi gibi oldu.... once ufak ufak posta araciligiyla gelen kuponlarla basladim..cesitli restoranlarin , kafelerin veya hamburgercilerin kuponlariyla basladi..sonra giyim alisverisi yaptigimiz magazanin kartini aldiktan sonra bize duzenli olarak indirimler zamaninda ekstra indirim kuponlari gondermeye basladilar... iyi guzel ama hala kupon manyagi olmamistim.. aslinda bu is bizim alisik olmadigimiz birsey.. turkiye de nerde boyle kupon falan..kaldi ki olsa bile dalga konusu olur '' aaa kuponun mu var.. yazik paran mi yok '' gibi sozlere maruz kalma olasiligin cok yuksek....

her neyse tam olarak nasil kupon hastasi oldugumu anlatiyordum.. gecen gun eve her zaman alisveris yaptigimiz marketten 30 dolarlik bi kupon kocani gonderene kadar kendi halinde az seviyede bi kupon kullanicisiydim.. bu olaydan 10 gun kadar once de ayni market marka bazinda kupon gondermisti .. bu son gonderdikleri ise, istedigini alma hakkinin oldugu kuponlardi ki kategori olarak daha ust seviyedeler... ben naaaaptimmm??? dedim madem oyle iste boyle alacaklarimi kuponlara gore belirledim.. oyle ki bi seferinde 8,50 dolar kar etmisim... sanirim bi daha bana kupon falan gondermeyecekler... ''anaa bu iyi kaptirdi kendini dur bakalim bi iki ay gondermiyelim de bakalim ne yapacak'' diyecekler.

simdi ben bu sirin kupon cantalarindan almayayim da ben napayim???ustelik kirmizi....

fon fon fon.....

2006-09-07T15:44:00.000-07:00

gunler birbiri ardina gecerken ve hayatimda da pek de bi degisiklik yokken gene duz sac krizim tuttu dun... Turkiye'deyken haftada en az 1 kez cektirdigim fonden aldigim hazzi burada bulamamak can s1k1c1.. bakimli gorunmek adina yapilan kolay ve ucuz bi davranis olan fon cektirme isi , burada lukse kactigindan , her daim dalgali saclarla yasamaktan baska carem kalmiyor...Turkiye'den getirdigim sac duzlestirme aletini de voltaj uyusmazligi yuzunden calismaz hale soktugumdan beri daha da bi sinir olmus durumdayim..

dun markette artik ugrak yerim haline gelen sac duzlestirme aletlerinin oldugu bolume gittigimde aklima yurttayken saclarimizi utuledigimiz geldi... aman bir kurtulus yolu bulmusum gibi aksam olmasini yeni bayramlik elbise alinmis cocuklar gibi sabirsizlikla bekledim.cunku aksam olunca K.ile spora gidilecek ve sonrasinda alinan dusu takiben K.ya saclarim utuletilecek.. tabii bunu K. basindan duyarsa reddedeceginden onun oncesinde guzel bi gaz verilir ve duygu somurusu yapilir..cunku bilse ki saclarima utuyu surecek hayatta yapmaz..ama yaptigim on calisma ile yumusayan koca , alir eline utuyu utuler.. tabii bende ki dusuncesizlik kocayi yurttaki kizlar gibi ozenecek , zaman ayiracak sanirim ..nerdeeeeeeeeeeeeee.... her isin bi uslubu var di mi ?? saci once guzelce tarican ( hadi onu ben yaptim zaten) sonra birbiri ardina tarak ve utuyu tutucan vs.vs. bakti olacak gibi degil ''bence olmadi ; sacini yakabiliriz ; git bak bi , istersen devam edeyim '' gibi heves kirici sozler sonrasinda benimde onunla ugrasmak istemememden dolayi bu olayi sonuclandiramadan sonuclandirdik...
tabii bilmiyor ki bu olayi becerememesi ona pahaliya malolacak...!!! tez zamanda gidilip sac duzlestirme aleti aldirilacak...!!!

gececek biliyorum..

2006-09-04T09:49:00.000-07:00

bi bunalim bi bunalim... offff offff hic ic acici bi gun degil. yagdi yagacak gibi bi hava , radyo da calan bayici sarkilar , messanger de olmayan arkadaslar.. amannnnn... sanirim sonbahar/kis baslangici sendromu olsa gerek.... halbuki haftasonu boyunca pek de bunalmaya vaktim olmadi ( bi parti , dogada arkadaslarla yuruyus , ardindan spor ) ama bu icten gelen bi s1k1nt1.
buna etken sanirim geceleri gordugum abuk subuk ruyalar.. her gece yeni bi macera.. dun gece ablamin dugunu ile ugrastim... alakasiz binbir sey.. elbiseme uyduramadigim ayakkabilar (aman ne onemli) , uymayan anahtarlar , hidrojen gazi (?hic anlam veremedim???) . bu sonuncusunu annem arayip bulamayip bana soruyordu sanki ben hayatimda o gazsiz yasamazmisim gibi.. ne icin kullanilir ? nerede kullanilir? hic gunluk konusmamda yeri olmayan birsey..nerden girdi de beni ugrastirdi gece boyunca..
velhasil pek iyi degilim bu aralar.. neyse ki etrafa karsi boyle degilim.. kendi icimde yasiyorum bunalimimi..
gececek gececek biliyorumm... biraz zaman...

gecikmeli bir tesekkur.

2006-08-28T10:03:00.000-07:00

bi onceki postta da yazdigim gib annemler geldi gitti...

garip oldu annemleri misafir olarak gormek.. daha dogrusu misafir olarak gormek ama oyle hissetmemek.. kendimi birden gene onlarin kucuk kizlari olarak evimize gelen bi misafiri (kocami) agirliyormusuz gibi hissettim.dogru degil bu tabii... kan cekti ve ben birden o annesinin dizinin dibinde oturan , bacagina yatan kiz oldum. gene yemekleri annem yapti , ben ortaligi topladim. aksama ne pisiricen diye anneme soran yine bendim , tartismalarda kocayi satan da...sadece bu sefer arabayi kullanan ben oldum. alisveris merkezlerinde babam ; annemle bizi indirip arabayi park etmeye giderdi , bu sefer onu yapan bendim.. gene hesaplari odeyen babamdi. begendigin bir sey varsa alalim diyen de yine onlardi.. bir sey degismemis gibi gozukse de aslinda cok sey degismisti.. benim de artik bi ailem vardi ayaklari ustunde duran ama onunde cok uzun bi yolu olan. ne de olsa hala ogrenciyiz.

babamlar , bizi , geldiklerinden dolayi masrafa sokuyorlarmis gibi dusunup herseyi almak istediler..''bizi markete sok '' dedi babam geldiklerinin ikinci ya da ucuncu gununde. ''neden'' diye sordum. ''eve birseyler alalim'' dedi.'' yok birseye gerek'' dedim.. dedemde babamlara evlendikleri ilk yillarinda ziyaretlerine gittiklerinde kantine gidip eve gerekli ya da gereksiz herseyi alirmis. bir keresinde asker '' komtanim duymadigimiz birsey mi var? seferberlik falan mi ilan edildi?'' demis. ayni durum bizde de oldu.feci bi eziklik hissi.. okuduk guya adam olduk ama hala birseyler eksik.. kendi kendimize yetiyoruz bi sikayetim yok ama anne baba bunu boyle gormuyor ve durmadan yardim yapiyor.. onlarin oyle dusunmesi zaten , beni uzuyor.

sonra turkiye ye dondukten sonra babamin gonderdigi tesekkur maili.. dokunakli , anlamli , durumu ozetleyen.. ama biz birsey yapamadik ki .. asil ben tesekkur ederim sizin gibi bir anne babaya sahip oldugum icin.

1 yila yetecek olan tatil

2006-08-21T11:36:00.000-07:00

Anlatacak cok sey birikti..annemler geldi gitti sanki hic gelmemisler gibi … ne iyi oldu , ne iyi yapmislarda gelmisler.. bol bol gezdik yedik ictik babam sagolsun… onlari chicago ya biraktiktan sonra tesaduf eseri ortaya cikan bi tatil de yapmis olduk ki onu anlatmak isterim en basta… bastan uyarayim coooooookkkkk uzun bi blog oldu sabir gostermesini becerebilen baslasin derim okumaya…

Annemleri gonderdikten ve kocacigi da babamin da biraz etkilemis olmasiyla beraber (aslinda babamin rahatlatmasi sonucu desem daha iyi ) gitmeye karar verdik… simdi esranin araba kullanmasi benden cok iyi ve Chicago trafigine alisik oldugu icin arabayi onun kullanmasi beklenen durumdu..tabii biz ufak bi ayrintiyi atlamisiz ..ama unuttugumuz sey goruntude ufak , seste buyuk…biz onu biraz fazla hafife almisiz.. atlamis oldugumuz sey esranin kizi… biz onu arabada uyur diye beklerken o beklenenin tam tersini yapti ve bogazlari kisilana kadar agladi.. hal boyle olunca biz otobanda kenara cekip , annesinin kizini biraz guldurmesini sagladik… sonra tekrar arabaya tekrar iki dakika sakinlikten sonra aglamalar , biz de gerilmeler.. vs… esra bana guveniyor ben arabayi bana vermesin diye gozlerimi kaciriyorum… tabii biz annemleri gonderdikten sonra o trafikte eve varmamiz 5.5 oldu sonra hazirlanip cikmamiz 7 oldu… biz guzel bi yolculuk umaraktan yapmisiz caylari almisiz kurabiye keteleri , serinlemek icinde meyveleri laylaylom… aman aman kabus gibiydi.. biz esra ile beraber olsak sorun degil..araba da bi de benim sevgili kocacim var ki koca yerine felaket tellali demek daha iyi uyar.. adamdan dakka basi olmayacak veya olabilecek en son durum analizleri cikiyor.. daha acik bi sekilde gozde canlanmasini saglamak ve aciklayici olmak icin soyle anlatayim..
Onde direksiyonda esra yaninda kocam, arka ortada bebek sag arka koltukta ben.. arka koltukta esranin dikiz aynasindan gorusunu etkileyecek sekilde bilimum oyuncak , bebegin oyalanmasi icin bulunan degisik renkli alet edavatlar , ve bi kosede de bizim guzel yolculugumuz icin piknik sepetimiz.bastaki durum bu..sonraki durumun resmi ise soyle : esranin gozune gunes girer ve yanlis bi cikistan cikar. Bu arada o cikista 3 kapi var ikisi para verilerek digeri ise para vermeden arabada bulunan kesintisiz gecis imkani saglayan I-PASS aleti olanlara ayrilan kapi. Bizde de o alet yok haliyle diger iki kapidan birinden cikmak lazim.. ama esra yanlislikla girdigi o kapidan son anda ani bir mudahale ile cikar ve para ile gecilen kapiya girmeye karar verir. Bu geri cikma isleri tabii otobanda cereyan ettigini gozumuzde canlandirirsak geri cikma isleminin nasil oldugunu varin siz dusunun. . Bu arada esranin teli calar ve kocasi nerdesiniz sizi yemege bekliyoruz der ve bizi daha da gerer… sonra yolu tarif etmeye calisir ama bu bize yardimci degil aksine zora sokucu bi davranistir.. cunku kafamiz onu almayacak kadar karismistir. Havada yavas yavas kararmaya baslamistir ki bu beni yani gece araba kullanma ozurlu olan beni fazlasiyla gerer.tabi unutmadan hatirlatayim bu arada kiz avaz avaz aglamaktadir.. bu durum kocami sinirlendirir ve olabilecek senaryolarini yazmaya baslar. Kapilarin orada arkadan hizla bi araba bizim yol ver isaretimizi gormeyebilridi ve carpabilirdi , “esra cok yanlis isler yapiyorsun hem telle konusuyor hem de araba kullaniyorsun”. zaten gitmek istemeyen koca hadi geri donelim gidemicez iste demeye baslar ve sanki onceden soyledigi birseyler cikmiscasina kendini ben demistim moduna sokar.. velhasil esra gitmemiz gereken yola girdi bi sekilde ve arabayi bana verdiiiiii.. ve ben arabayi kullandigim 20-25 dk.icinde muma dondum..mum bile erirken bi bukulme hareketi gosterir di mi? bende o bile yoktu..evet evet sopa daha uygun bi kelime.. kizda bi numaraci annesi yokken zirlar anneyi buldugu andan itibaren gulucukler sacmaya baslar.. hersey ustuste gelmezse olmazdi yaa benzin de ortama ayak uydurdu ve ben bi bitmeye baslayimda birazda gerilsin bu salaklar dedi herhalde.. bu arada biz US-12 denen ana bi yola baglanicaz .tam o arada da benzinlik gorduk ve ben girdim.iste bizim hangi yolun US 12 oldugunu karistirmamizda benzine konsantre olmamizla ayni ana denk gelir.. arabada uc tip var ama hepsi de bi benzin olayina konsantre olmus.yahu Allah icin birinizde yolu takip edin.. yok benzin oynadigi oyunu oyle iyi oynadi ki hepimizi kendine baglatti. Neyse ; koca gitti benzinciye sordu o da eliyle benzinligin onundeki yolu gosterip bu iste demis..orda degildim bilemiyorum ama bundan sonraki adimda yolu karistirmis olmamiz muhtemel bir kocamin varolan genel bi sapsalligi da olabilir.. yapar bilirim.. adam baska yol gosterir ve benim sevgili yon kavramindan yoksun kocacim bunu farkli anlamis olabilir.. cunku adamin gosterdi yol park alaninda sona erdi.. soyle ki esranin kocasi bizi almaya geldiginde direksiyona gecerken ‘’ US 12 is a major road in USA , it doesn’t end in a parking lot’’ dedi. Tabii biz esra ile arkada suc islemis cocuklar gibi basimiz onumuzde o espriyi anlayacak durumda degildik.. benzinlikten sonra esra aldi arabayi ve gerginlik kizin aglamasiyla tekrar tavana vurdu… sonra biz bi yerde alisveris merkezlerini bulduk ve arabayi parkedip esranin kocasinin gelmesini bekledik…tabii bizim cikisimiz aksam 7. normal hava ve yol kosullarinda varmamiz beklenen saat 9. esranin kocasi bize almaya geldiginde sanirim saat 10 u gostermekteydi.. sonra bi yarim saat daha yol..
neyse vardik mi sonunda gol evine.. bizde bi gerginlik…biz esra ile esranin kocasinin da bize biraz sinirlenmis olacagini dusunuyorduk ama neyse oyle olmadi. Biz dagilmis vaziyette sac bas kas goz kaymis vaziyette vardik ama bi yandan da esrayla birbirimizi ayna gibi kullanip “ sacim nasil , basim nasil , kilik kiyafet duzgun mu” kontrolu yapmayi ihmal etmedik.. Gittik neyse herkes bize “aa gelebildi sonunda bizim salaklar” gozuyle bakiyor.. herkes yemegini bitirmis oldugundan bize , herkesle tanisip tokalasma faslindan sonra yemek servisi yaptilar..ama rahatlikla yemek ne mumkun 10 kisiden 10 cift goz –hadi biraz da durumu vahimlestireyim 20 tek goz- her lokmayi sanki bizimle yutuyor.. oyle bi durum.. velhasil bogazimizda lokmalar inci gibi siraliyken sira geldi esranin surpriz dogumgununun kutlanmasina. Isiklar sondu happy birthday nidalari esliginde mutfaktan pasta geldi. Bu amerikalilar bi konsept yaratmaya pek merakli olduklarindan dogumgunu icinde renk olarak ucuk pembe morumsu kirmizimsi bi renk secmisler.. karanfiller o renk , pasta kremasi o renk , pasta mumlari o renk , hediyeler o renk vs. bilseydim ben hediyemi bi onceki gece saat 12 yi gecer gecmez vermezdim..ama orda vermedigim de iyi olmus bi yonden cunku konsepte zitti hediyenin rengi.. bu fasildan da sonra biraz o masadan ve kem gozlerden kurtulmak icin sessiz cigligimiz ‘b.bizi evi gezdirsene” ye esranin kocasindan cevap geldi ve o kelepcesiz masadan kurtulduk. Gole de inmek istedik ama inemedik cunku yine 20 goz ustumuzde bizim turk oldugumuzu unutaraktan “ simdi bu karanlikta gole mi ineceksiniz? Bari bi el feneri bulalim” dediler , bulup getirdiler sagolsunlar.. biz “turkuz bize birsey olmaz” demek isterdik ama o saatte onlarla dalasmaya pek halimiz olmadigindandir sanirim hepimiz sessiz kalip fenerin gelmesini uslu cocuklar gibi bekledik.. adamlarda ne para var nasil da yasiyorlar diye dusunerek yattik yataklarimiza.. ertesi gun uyandik ve arka veranda da dordumuz kahvaltimizi yaptik.. gol evine varisimizdan o saate kadar yolculuk hakkinda bir kelime bile edilmemesi sanirim herkesin o kabusu unutmak hatta aklinin derinliklerinde kaldiysa da atmak icin ugrastigindandi..bende bu yaziyi yazayim unutucam , resetlicem aklimdan.. ama zaten oyle bir yerde olupta olumsuz bir sey dusunmek imkansiz..harika bi manzara huzur dolu, imkanlarda guzel..soyle ki onu da anlatayim : evde her turlu imkan var bir yat , bi surat motoru , bi jet ski , torunlari oynasin binsin eglensin diye bisikletler (bize yaradi o da) salincak , ufak bir golf sahasi , golf arabasi (bu kocacigimin kendinin rahatlikla kullanabildigi 4 tekerlekli bi arac bulmasi yonunden pek sevindirici bi gelisme idi) , sinirsiz icki , cerez vs… cok guzel iki gun gecti boylelikle… tabii bizim icin en unutulmaz anlarin basinda da benim gomlek ve kapriyle esraninda sort ve tisortle gole girmesiydi.. “bi daha nerde bulacaz ulennn” deyip atladik gole.. sonra bi de ustune muzun kucuk kopyasi olan hot dog diye birseye de binmisiz ki resimlerden de anlasilacagi gibi deli gibi eglenmisiz… su da olan eglencelere kocalar yuzme bilmediklerinden sadece bakmakla yetindiler ki bu bizi pek baglamadi.. kocacim yine felaket tellalligindan vazgecmedi: “Burasi gol kaldirma kuvveti yok , basiniza birsey gelirse kimse yardim edemez size , yakindan bi motor gecer ezer kolunuz bacaginiz falan kopar , gazetede okumuyor musunuz hic? Gecenlerde bi futbolcu ayagini bu sekilde kaybetti” falan diye bizi bi gerdi ..ama ben “amaaaaan seni dinleyip cama yapismis Garfield gibi etrafta eglenenlere bakip kalicam gidiyorum , atiyorum kendimi serin sulara” dedim ve nitekim yaptim… iyi ki de yapmisim pek eglendim… esrayla komiklikler yaptik costuk eglendik… bi de biz sudayken kocamdan bizim fotografimizi cekmesini istedik.. o da yazik poz verin dedi normal kosullardaymisiz gibi yani sanki karadaymisiz gibi.. hadi o dedi yapti bi gaf..peki bre akillilar , siz ne oluyorda suyun icinde poz vermek niyetiyle yanyana gelip biri digerinin belinen digeride digerinin boynundan atar elini… dedigim gibi ayagimiz yere basmadigindan aklimizda yerinde kalmiyormus test edip onaylamis olduk… sonar biz bi saat buna gulduk… velhasil bu yazi su yuzu gormeden gecirmemis olduk.. herseyden ote acisiyla , tatlisiyla , gerginligiyle , anilariyla guzel bi haftasonu tatili kaldi aklimizda.. esranin patronu sagolsun..

fotograflari eklemeyi beceremedim daha sonra deneyip koyarim bloguma..

sicak cok sicak.....

2006-07-19T06:37:00.000-07:00

evdeyim , yapacak cok is var ama beni bilgisayarin basindan islerin basina yonlendirebilecek bi guce ihtiyacim var. bi iki dakka is yaptiktan sonra sanki cok yapmisim gibi geliyor ve oturup bi dinleneyim diyorum. sanirim sicaklardan kaynaklaniyor. sabah serinligi gectikten sonra bastiriyor bi sicak. evde klimayi acmadan durabilene masallah... yemek yapmama da gerek yok dun misafir icin cok yapmisim bu aksam kalanlarla idare ederiz.. ama tabii yemek yapmak evde yapilabilecek islerden sadece biri ve en kolayi... dip kose , dolap ici temizligi gibi isler varken yemek hoplaya ziplaya yapilir..
biraz kilo vermek - vermekte degil aslinda kaptirip koyverip ilerde dogabilecek daha buyuk rakamlarla ugrasmamak veya dikkat etmek - adina genelde aldigim seylerin diyetini veya azaltilmis kalorilisini almaya calisiyorum. sutte de bu yontemi uygulamaya basladiktan sonra yogurt elimde patlamis oldu.. ben '' farketmez sut sut iste diyet yogurt yapmis olurum'' diye dusunduysem de pek bi yanilmisim. yogurt yerine ayran mayalamaya basladis oldum son birkac seferdir... neyse ki dun yemege gelen arkadastan maya istemistim ; sagolsun nacizane istegimi kirmayip sabah sabah mayami getirmis kapiya.. ben de hemen sutumu ocaga koydum ve tahmin edersiniz ki cok yoruldum dinlenmek icin post yazayim dedim.
bu kadar oturma yeter , gidiyim simdi yatagi falan yapiyim hazir biraz enerji toplamisken..

ruya , annemler , mamalar , evlilik yildonumu ve kaslar..

2006-07-18T06:00:00.000-07:00

acmadan ekrani ay sunu da bunu da yazayim dedim actim ay ben ne yazacaktim oldum.. sanirim dun gece gordugum sacma sapan ruyanin etkisindeyim.. neden etkisinde kaldigimda garip , hele bi de evlilik yildonumumuzun gecesinde gormek daha da bi dusundurucu... K.nin bi arkadasinin bana koca bulmasi gibi bi mevzunun etrafinda donuyordu olay ??????ama ben o baskalarindan biriyle arami yapacak olan kizi ne hayatimda bir kere gordum ne de mevzu olarak konusmalarimiza girdi.. bi de kiz o kadar iyi ki (!) bana iki kisi sunuyor ki secim yapma hakkimi kullanayim.. tamam tamam simdi cozdum durumu: kiz K.yi kendine istiyor o yuzden bana secenekler sunarak hem kafami karistiriyor hem de benim icin yarisan tipler oldugu izlenimi verip beni alttan alta fisekliyor.... vay be ruyamda ne derin anlamlar gizliymis ki uyandiktan sonra bile kafa yorarmisim... velhasil K. sabah beni uyandirip sandovic hazirlamami istemeseydi kimi sectigimi dunya aleme burdan soyleyebilecektim. ''yok yok ben ikisini de istemiyorum bana K.yi verin'' derdim galiba ( derdim di mi??) ... detaylarina kadar gorulmus bi ruya olmasi benim kafami daha bi kurcalar hale getirdi ya neyse.. soyle ki jonlerden biri 38 yasinda bi yonetmen..entel dantel tiplerden yani...digeri ise hafif kirlasmis sacli takim elbiseli bi yerde ust kademelerde bulunan ciks bi tip.. benim etrafimda o kadar cok dolaniyorlar ki bi ara cozumu kosarak kacmakta buluyorum.. sonra mekan degisiyor ve ben kendimi bi gemide buluyorum ....vs.vs... velhasil bu sicaklar yuzunden gordugum abuk subuk ruyalarla K.yi aldaticaz K.nin haberi yok :)) ama ben yine de K.ile hep boyle kadeh tokusturmayi tercih ederim..
bu arada annemleri dort gozle bekler olduk ve heyecan yaptik... buraya indikleri sehirde birkac gun gecirmeyi dusunmeleri bizi biraz hayal kirikligina ugratmis olsa da ne yapalim gelecekler ya deyip avutuyoruz kendimizi... oyle isteklerde bulunduk ki bu isteklere biran once ulasmak icin mi yoksa annemleri gorme arzusu mu agir basiyor karar vermis degiliz.. tabii bu arada valizlerden bunlarin cikartilip cope gitme korkusunu veya valizlerin kaybolma ihtimalini sifir sayiyoruz.
bende annemin biraz takintili olmasi yuzunden evde ve kendimde temizliklere basladim.bakimsiz gormek annemin katlanamadigi seyler oldugundan eve oldugu kadar kendime de ceki duzen vermem gerekti... burada kimse kimseyi sallamadigindan kaslar maslar hakgetire seklinde ortalarda dolanmaktaydim .. ama konu anne olunca ( birazda bahanem oldu tabii) e bi bakim gerekiyor bu, yuzumu neredeyse kaplacak olan kaslara deyip bi inceltme durumuna girdim.. ben her seferinde alirken cikanlari aldigimi dusunuyordum ama megerse alamiyormusum ki giderek kalinlasmaya baslamislardi.. neyse bir saatlik bi operasyonla guzel birsey cikti ortaya..ben daha birsey demeden K. '' ay yuzun gozun acilmis kaslarini mi aldin? '' diye bir soru yoneltti.. '' yani o kadar mi kotuydu'' demeye gerek bi duymadim , cevabini bildigim sorularla gereksiz konusmalar yapmaya gerek gormedigimden...

geliyorlar...

2006-07-14T11:45:00.000-07:00

geliyorlar geliyorlar...umitlenmemeye calistigim , olursa harika olur , olmazsa da baska zamana , gelirlerse suraya da gideriz , annem burayi pek de bi sever dedigim annemlerin gelme hayali gercek oldu...yuppi yuppi... simdi bu mutluluk havasini fazla solumayip ve havasina kapilmayip yapmam gereken isleri bir hafta icinde planli bir sekilde uygulamam lazim..mesela yarin mutfak dolaplarini temizlemem gibi. sonra camasirlari yikayip utulemem gibi. camlarin onundeki tellerin nasil ciktigini ogrenip camlari silmem gibi. dolaplari temizlemem gibi. guzel ve lezzetli yemekler yapmam gibi.. annemler ilk defa evime gelecekler ve kalacaklar. evim cok muhtesem olmasa da pek bi heyecanlandim.. boyle seylere cok anlam yukleyip sonra da altinda kaliyorum. fazla abartmadan ve herseyin mukemmel olmasina calismadan islerimi halletmem lazim.oldugu kadar..
ben simdi islerime baslamaliyiiiiimm..
bu arada sanki K. nin odasina bi kutuphane iyi olurdu , boyle kitaplar karisik bi sekilde... annemler bu haliyle gormeseler ya neyse.....

aman benim cici blogum

2006-07-12T13:34:00.000-07:00

aman aman benim sevgili blogum... ben sana yazmayi sallamisim da , blog dunyasindan kopamamismiyim.aradan gecen 5 ay amma da cabuk gecmis. icine bir turkiye gezisi , bi dugun , bi dugun haberi daha , bi olayli nisan haberi , bi bebek haberi , bi ameliyat haberi , baslanmis olan kursun devami , ustune bi yaz kursu , spor salonunda cebellesme , bi dogumgunu sigdirmisim..tabii bunlarin yaninda iki satir yazsaydim fena mi olurdu ? olmazdi ama olmamis iste..
gecenlerde gene bloglar arasi gunluk gezintime cikmisken birkac tik beni bi bloga gonderdi ki dedim bu bana pek yabanci degil ..aslinda o blog sahibini tanidigimi anlamam bi tik kadar kolay olmadi tabii..benim gibi birinin oyle cabuk kavrayabilmesi buyuk olay olurdu herhalde.. her neyse.. aa dedim bu benim arkadasimin oturdugu sehirde yasiyor..( uzakta yasayanlar icin bu buyuk bi vesile.. sanki hemserini bulmus biri edasiyla hemen arkadasima messangerden mesag yazdim : bu kisiyi taniyorsundur belki o da orda oturuyor cinsinden..bi de daha aciklayici olayim diye blog adresini falan gonderip o kisiye ait bloguna yazdiklarindan bazi kisisel ozelliklerini de ekledim ki ardasimin o kisiyi cikarmasi kolay olsun.. ) messangerdeki notuma hemen cevap geldi ''aaaa sonunda buldun beni'' . NEEEEEEE!!!! anlamissinizdir sanirim ne kadar akilli oldugumu ve okuduklarimi nasil okudugumu... Allah dedim bizim kiz da yapmis bi blog benimkinin pabucu dama konali cok olmusta benim haberim yokmus...
velhasil , bende bi gaz tutani Allah korusun.. bundan sonra tekrar burdayim ve gitmeye de pek niyetli degilim...

new kids on the block

2006-02-03T16:07:00.000-08:00

bugun oglen kursa giderken dinledigim radyo istasyonunda istek saatiydi :)) ve bi oglanin istedigi parca beni bir keyiflendirdi ki sormayin ...bir zamanlar varolan ( belki hala ayrilmis olarak devam ediyorlardir) new kids on the block diye bir grup vardi, onlardan bir parca istedi.nasil keyiflendim anlatamam. beni taa 16 yil oncesine goturdu.ben o gruptan jordan i cok begenirdim ablamsa cocuk yuzlu joe yu severdi. o zamanlar bulundugumuz ulkedeki ingilizce olan ve benim anlamakta gucluk cektigim dildeki konser videolarini ve bir yigin muzik dergisini alir saatlerce okur izlerdik :)) step by step benim favori parcalarimdan biriydi. odamizdaki tum duvarlar onlarin posterleri ile kapliydi. hatta bi ara hic yer kalmadigindan ablam joe nun kocaman bi posterini yataginin tam ustune denk gelen tavana yapistirmisti.ama bu fazla uzun surmemisti cunku annemin cigliklariyla birlikte tavandaki poster hemen asagi inmek zorunda kalmisti. :)) o zamanlar tum harclilarimiz muzik dergileri almaya giderdi. bi de uzunca incelerdik hangisi hangi posteri falan veriyor diye.. ne gunlerdi onlarda. herkes boyle bir evreden gecmistir galiba.. anne babalara Allah , cocuklarinin bu ergenlik donemlerinde yaptiklarina , giyindiklerine, soylediklerine katlanma sabri veriyor sanirim ...her neyse...bunu cocugum olunca dusunurum..
nasil oluyorda bir grup , insanin aklinda yer edebiliyor ve yillar sonra ayni heyecan ve cosku ile o grubun parcalarina eslik edebiliyorsun. cam acik , muzigin sesi sonuna kadar acik , benim suratimda bir tebessum varken (ki bu sarkinin sozlu kismi bittigi zaman oluyor cunku sarki sozleri devreye girince bende ona eslik ediyor oluyorum) universitenin icinden gecip kursa giderken kirmiziya takildigim bir isikta birde etrafima bakayim dedim ki yeni yetme universite ogrencileri bana saskin yuz ifadeleri ile bakiyorlar.onlarin tabii bu grubu bilmememeleri cok normaldir cunku bu grup varken onlar daha yeni emeklemeye baslamislardi. sonrada yaslandigima kanaat getirdim ki bu yuzumdeki tebessumu biraz olsun azatti. :)) olsun ben yine de mutluyum new kids on the block grubumla :)

aman ne biliyim baslik dusunecek halim mi var? !!

2006-01-30T13:14:00.000-08:00

guzel ve yogun gecen bir haftasonundan sonra , turkiye ' ye gidisiminde yaklasmasiyla beraber , benim chicago ya nasil ulasabilecegim konusundaki tartismalarinda sayisi artti. kasabada yasamak zor bi ismis yahu.. turkiye de koylerde bile sehire giden minibusler var ama gel gor ki burada herkesin arabasi varoldugu icin indianapolis ' e nasil araba disinda bir ulasim saglanir bilemiyoruz. indianapolis - chicago arasindaki otobus seferlerinin fiyatlari da ucakla ayni.zaten oraya bi ulasabilsem sorun yok..indianapolis ' e ulastiktan sonra ucakla giderim diyordum ama bu seferde valiz agirliklari kafama takildi. bi de kas yapicaz derken goz cikartmayalim diye korkuyorum fazla bagaj ucreti odeyerek. onun icin simdi burada birilerini bulmaya calisiyororuz ki beni chicago ' ya bi atabilsin... bu arada tabii sunu da atlamamak gerekir : chicago - turkiye ucaginda da benim icin bi koltuk bos yer olmasi gerekiyor. yoksa son anda ucamadan orada kalir , gorurum gunumu.. velhasil neyin ne olacagi belli olmadigi icin ben tutusmus durumdayim. simdi K.ya bir yigin ekmek yapmam gerekiyor ayni zamanda yogurdu da mayalamam. sonra direksiyon sinavina girmem lazim ki sigorta ettirirken indirim olaylarindan yararlanalim. sonra valiz yapmak lazim.birikmis camasirlari yikamak ve evi temizlemek lazim. K. icin alisverise cikmak ve eksikleri gidermek gerekir. yapilacak ve alinacak listesi giderek uzamakta ve ben ne yapacagimi kestirememekteyim.
Allahim neden benim islerim hep boyle bi son anda oluyor ve ben hep tutusmus durumda ordan oraya kosturuyor oluyorum. annemin dedigi gibi '' ayaklara patenleri takma vakti '' :))

ne diyeyim ki daha...

2006-01-27T14:34:00.000-08:00

tembellik ve tatli krizi...

2006-01-27T06:52:00.000-08:00

cok sey yazmak istiyorum ama birsey de yazmak istemiyorum.tembelligim ustumde , bos bos oturmak istiyorum (sanki cok bi kosusturmam varmis gibi). dudagimin ustunde cikan iltihapli sivilce benzeri sey cok kasiniyor ama ben kasiyamiyorum , cok cirkin gozukuyor ve ben kursa gitmek istemiyorum. canin tatli yemek istiyor ama yaptigim butun tatli tarifleri birseye benzeyemiyor , bende cikolatalarla gecistirmeye calisiyorum. hal boyle olunca ben de turkiye ye gidince annemden ve oralardan yiyecegim tatlilari aklimda siraya koymaya calisiyorum. annemin kabakli pastasi , asure , annemin kurabiyeleri , livanin frambuazli pastasi , kafkasin kestane sekerleri vs.vs..

ondan bundan

2006-01-24T15:01:00.001-08:00

bilgisayari bos bulabilmisken firsati kacirmadan iki satir yazayim istedim. zira bir saat sonra kapi calacak ve benim bilgisayar ile aramdaki iliski bu sesle sona erecek.. K. evdeyken ne yazik ki elimi bile suremiyorum ona... her neyse.. bu kadar laf ediyorum ama benim de evde pek durdugum soylenemez.. hafta sonu edinburgh outlet center e gittik.inanamadim gordugum fiyatlara.. iyi kazik yiyormusuz magazalarda.. inanilmaz fiyatlara inanilmaz seyler var.5 dollara nike sortu gibi veya 30 dollara nike ayakkabi gibi veya 15 dollara tommy kotlar gibi :)) biraz alisveris biraz eglence ile guzel gecti gunumuz.birde pesimizde ''hadi gidelim artik'' , ''doymadiniz mi gezmekten " laflari isitmek zorunda kalmamizi gerektirecek hicbir karsi cinsi yanimiza almadigimizdan, daha da bi guzel gecti sanki... ve yol.. baharda tekrar gitmeyi kafaya koydum..agaclar yapraksiz ciliz bir halde olsalarda , bu o yolun keyifli olmasini hic mi hic engellemiyor. virajli ama tabir yerindeyse kaymak gibi bir yol...hele bir de donerken gunes batmak uzereydi ki her dakika ''ay yola bayildim '' dememden arabadakiler bayilmistir sanirim :))
hafta sonu aldigim bir karari uygulamama yogun ruzgar engel oldu. aslinda planim her sabah erkende degil 8 de kalkip biraz yuruyus yapmakti.hazir evimize yakin guzel bir parkta varken bunu degerlendirebilirim gibi geldi..ama pazartesi sabahi uyandigimda bu eylemi ogleden sonra kurs donusune erteledim.ve dun kararima uyup yurudumde..ama bugun arabayi bile sallayacak kadar bi ruzgar varken bunu yapmanin pek uygun olmadigini dusundum.tamam tamam biraz usendimde :) aslinda bu kararimin pek de parkin tadini cikarmak olmadigini itiraf edebilirim. turkiye ye gitmeden once , yemekten de kisip biraz forma girmekti.aslinda kilo aldigimdan degil ama , benim derdim orada yiyeceklerime simdiden yer acmak..isteklerimi bildirmeye basladim bile ilgili mercilere :) ciger kavurma , asure , annemin istedigim her an elimi uzatinca ulasabilecegim 20 kusur cesit kurabiyesi , sebze (domates gibi , biber gibi , normal boyutlarda salatalik gibi ve onlardan yapilmis binbir cesit yemek) :) sanirim biraz yuruyus ve biraz yemeklerden kisma yeterli olmayacak gibi...aclik grevine mi girsem aceba??

hersey kontrolum altinda (mi?)

2006-01-15T12:38:00.000-08:00

hersey ne yazik ki her an insanin kontrolu altinda olmuyor. bazen hayat insani garip seylerle karsilastiriyor. tahmin etmedigi , dusunemedigi , yuh artik bu kadar da olmaz dedigi..ama oluyor.benim basima gelmez denilen seyler bir bakmissiniz ki karsinizda duruyor ve '' hadi cik bakalim bu isin icinden'' diyor. ama kontrol edemeyeceginiz sekildeyse ya..o zaman ne oluyor?karsi tarafa zarar vermeden bunu nasil asarim diye dusunup bir sey bulamadiginizda yaaa..??davranislarinizi dikkatli veya dusunerek yapmaya kalktiginizda da bu sefer de elinize yuzunuze bulastirdiginizda?? zaman gene burda devreye giriyor ve ''bekle beni '' diyor.bende bekliyorum herseyin daha fazla kotuye gitmeden duzelecegini umut ederek...

bebek

2006-01-10T18:08:00.000-08:00

hosgeldin bebek...
ne iyi ettin de geldin.biraz beklettin bizi , ama sag salim geldin ya...
aldigim habere gore zorlamamissin anneyi fazla.
umarim hayatta , seni fazla zorlamaz alacagin kararlarda...
islerin hep boyle biraz gec, ama sonunda iyi olur insallah.
artik hayatlarini sana gore duzenlemeye baslamis annen babanla...
aradim seni sormak icin ama , annen telefonu sessize almis sen uyuyorsun diye galiba.
bizde annenle gorusmelerimizi senin uyanik oldugun anlara gore ayarlamaya calisiriz zamanla.
telastan adini bile soramadim , onun icin ''bebek'' demeyi uygun gordum su anda.

reklamlar

2006-01-10T15:45:00.000-08:00

biraz once internet uzerinden turkiye deki bir kanali izlerken reklamlar girdi ve ekranda birden deterjan reklamlari belirmeye basladi. burdaki reklamlarda hic deterjan reklami gormedigimi farkettim birden. ne yesillikler arasinda ipe asilmis bembeyaz carsaflar goruyorum , ne yumusacik havlularin uzerine dusen bir ayicik ne de buranin kendine has Ayse Teyzesini... burdaki televizyonlarda hamburger , zayiflama urunleri , pizza , sigorta sirketleri , cereal , indirim yapmis ( guya) magazalar ve yine bir baska yiyecek reklami var. garip geldi birden.

chicago gezisi

2006-01-04T14:07:00.000-08:00

artik anliyorum...neden insanlarin bana '' aa hayret nasil oldu da sen burada bunalmadan sikilmadan 4 ay gecirdin..aferin sana'' dediklerini...cunku daha kurslarin tatil olmasi uzerinden iki hafta gecmemesine ragmen ben bunalmis durumdayim.demek ki burada bir ugrasin yoksa hayat cok bunaltici ..yani kelimenin tam anlamiyla uyuz...bu ne burda hayat mi var? bence yok...aslinda burda herkes o kadar yalniz ki..ve kendi halinde.... yazin oturdugum yerin cevresi hep yesillik , park olmasina ragmen bir cocuk bile disari cikip disarda oynamiyor..
Neyse ki bu hafta kurslarim basliyor ve ben artik insan yuzu gorebilicem. Hem bu ay gonullu olarak ta bir yerde calismaya basliyorum ki artik gunlerimi tamamen doldurmus keyifli bir insan olucam.
Keske tatil hemen baslar baslamaz yaptigimiz Chicago tatilini biraz daha tatilin ortalarina denk getirseymisiz. Boylelikle bunalmaya pek firsatim kalmadan tatili gecirmis olurdum. 3 aylik surus deneyimime guvenerek – cahil cesareti desek daha dogru olur – chicago' yu koyduk akla ciktik yola.. ''aman da aman ne guzelde kullanirmisim'' demeyi dusunurken birden indianapolis'te yollar dort serite cikar ve ben aninda paniklerim. Onum arkam sagim solum arabalarla kaplanmisken ve ben dikiz aynasindan hangi arabaya bakmam gerektigini , onceligi hangisine vermem gerektigini sasirmisken “ banane yaa ben kustum oynamiyorum” deyip arabayi oldugu yerde terk etmek istememe ragmen basladik bi ise devamini getirelim dedim ve arabalar arasinda ben de yerimi aldim. Her exit cikisinda “ K. bak bakalim araba geliyor mu?” diyerek kullandim ki varin gerisini siz dusunun. Sagdan sagdan gidiyorum butun cikislarda sagdan ne guzel diye sevinmem kisa surdu cunku ne yazik ki Chicago cikislari hep soldandi. Ben panik. Sola gecmek icin yavaslayip yollarina girmem gereken sol seritteki arabalara el , kol , kas , goz isaretleri ile “ bana yol verin bak ben acemiyim , bak bak iyi bak gercekten..”diyen bana sanirim kulak verdiler ki yolu ve cikislari aksatmadan ve kacirmadan vardim Chicago ' ya. Bir de tabii internet haritalari oyle guzel gosteriyor ki bi benzinlige girip “ abi ya su su su adrese nasil giderim” derdinden kurtariyor insani.. Benim kagni arabalariyla yaris yapacak kadar agir gelecegimi tahmin eden arkadasimda benim haritanin verdigi saatten sadece yarim saatlik bir rotarla geldigimi apartmanlarinin guvenliginden ogrenince sanirim derinden bir oh cekmistir.

bu fotograflarda chicago gezimizden.ilki arkadasima sessiz bir '' bak bak dil uzattigin kurabiyeleri tat da anla bakalim'' diye goturdugum suslu puslu paketli elcagizimla yaptigim ve susledigim kurabiyeler..digeride oldugu yerde 3 dakikadan fazla kalamadigimiz , kalsaydik donacagimiz yilbasi agaci onunde..

gossip

2006-01-03T19:59:00.000-08:00

bugun uluslararasi bi arkadas toplantisina gittim.uluslararasi dedigime bakmayin oyle resmi bir sey degil hatta hic resmi degil. uluslararasi olmasinin nedenini soyleyeyim : 5 kisiydik ve hepimizde baska milletten :)) kazak , iranli , ozbek , koreli ve ben.. cok sevindim cunku ingilizce rahatlikla sohbet edebildik..ve yabanci bi dilde dedikodu bile yapabiliyorum artik :)) daha ne olsun :))

dusmanlar catlasin

2005-12-08T14:38:00.000-08:00

dun yaptigim kurabiyeler bugun yapilan kutlamanin gozbebegi oldular.herkes hayran kaldi benim yilbasi agaci gorunumundeki kurabiyerime :)) onun uzerine yilbasi kurabiyelerinin fikir annesi olan annemi arayip basarimdan dolayi beni tebrik etmesini sagladim. :)
bu internetin gozunu seveyim : arkadasim dogrudan ona gelecegimi soylemeden burda okuyup ogrenmis..ne guzel bi sey bu yahu...
bugun ogleden sonra feci kar yagmaya basladi. tedirginligimi disaridan fazlasiyla hissedilecek sekilde gostermemden dolayi hoca bile panikleyip dersi yarida kesti. her onume gelene gozlerim pencereye dikilmis vaziyette ve saskin bir ifade ile ''ben simdi bu karda eve nasil giderim, vitesi degistirmem gerekir mi ? '' diye sormamdan etkilenmis olsa gerek.. neyse bir saat onbes dakika suren gergin bir yolculuk sonrasinda evime sagsalim varabildim..

uzun bir aradan sonra..

2005-12-07T18:25:00.000-08:00

bloguma bayadir girmiyormusum ben..girmis olsaydim eger yaklasik bir ay once yazdigimin farkina varirdim..aslinda yazacak birsey bulamadigimdan midir girmiyorum bloga diye de kendime bir sordum..hergunum farkli gecmesine ragmen sanki hep ayni geciyormus gibi.ay bilemedim neden..ama soyle bir degisiklik yapicaz yakinda buradaki ilk uzun tatili gecirmek icin.aslinda tatil uzun ama bizimki sadece 3 gun surecek.. K.nin vermesi gereken makaleler , cevirmesi gereken 1 adet kitap ve yapmasi gereken arastirmalar nedeni ile bu kadar kisa olacak ama buna da sukur.benim 3 aylik direksiyon kabiliyetime guvenerek chicago ya gitmeye karar verdik.yol 4,5 saat ama sanirim ben sabah ciksam aksama orada olurum :) benim internetteki gayet acik bir sekilde verilen yol tariflerine ragmen ufacik kasaba da yolumu bulmam 1,5 saati aliyorsa varin siz dusunun..ama azmettim gidicem chicago ya..tabii bu kesin kararimizdan chicago da yasayan arkadaslarimin haberi var mi? daha yok.
bunun disinda , benim de kurslarimin yilbasi tatiline girmesi nedeni ile ufak capli yapilan kutlamalara ben de cam agaci seklinde kirmizi ve yesil renkli kurabiyeler yaparak katki da bulunmaya calisiyorum..amma vakit aliyormus onlari yapmak.annemin kisa surede ortaya cikarttigi seyler benim yaklasik 2,5 saatimi aldi..ne demisler gec olsun guc olmasin:))

sonbahar

2005-11-11T12:27:00.000-08:00

buranin bahari cok uzun ve guzel oluyormus.bugune kadar botlarimi ayagima gecirmemistim ama bugun artik zamaninin geldigini dusundum.her ne kadar su an ayaklarim sicaktan patliyor olsada..cunku disarisi ne kadar soguk olursa olsun iceriler cok sicak.daha bu duruma alisamadigim icin bazen uzerimdekiler cok bazen de az geliyor..
ama guzel olan goruntu..baharin uzun olmasi sicakliktan ote goruntu acisindan beni cok etkiliyor. cunku agaclar rengarenkler.kimisi hala yesil , kimisi turuncu , kimisi sari , kimisi kirmizi , kimisi de kirmizi olma yolundayken pembe olanlar..disariya baktiginda ici aciliyor insanin..renkler cok canli ve icice..ama artik o tatli goruntu sona erdi ve yapraklar yerlere dusmeye basladi.ama burdakilerin yere dusenlere karsi tahamulleri yok.hemen yere dusenleri kenarlara alip kucuk kucuk tepecikler yapiyorlar. kisa bir sure bile dustukleri yerde birakmiyorlar , hemen ayiriyorlar onlari aylarca uzerlerinde tasiyan agaclarin govdelerinden..halbuki biraz daha kalsalar dustukleri yerde belki o goruntude guzel gorunecek ama olmaz !! temizlenmesi gerek.
kucukken sonbaharda yururken dusmus agac yapraklarina basmaktan ve onlardan cikan seslerden cok keyif alirdim.birinden digerinin uzerine basmak icin atlardim , sonra hooooop bir digerine hah bunu da oldurdum.oyle derdim evet.. sonbaharda ben yaprak oldururdum.annemle babamda arkadan bakar ve benim her yapraga bastigimda saymalarimi seyrederlerdi. bugun bunlar aklima geldi yururken onume gelen ve bastigim yaprak grubundan almadigim zevkin nedenini ararken..hepsine ayni anda basmak zevkli degil.teker teker hepsinden cikan sesi dinleyerek zevk almak varken.. bunlar bunun farkinda degiller..ya da umurlarinda degil dusen agac yapraklari.ya da onlara basmanin ve cikan sesin guzelliginden haberleri yok.yazikkkkk...duzenli olma sevdasina doganin sesine kulak tikiyorlar...

flemenko

2005-10-24T21:22:00.000-07:00

gectigimiz cumartesi K. ile flemenko dans gosterisine gittik.jose porcel flemenko dans gosterisi.renkler , kiyafetler , aktarilan cosku muthisti.buraya geldigimizden beri yaptigimiz en guzel seydi galiba.dansa olan ozlemimi bi nebze bu gosteri ile gidermis oldum ama bir o kadar da dansa etme istegim kabardi.bu kasabaya gore galiba tango cok agir kaciyor. ama pes etmiyorum ve arastirmalarima devam ediyorum.son buldugum kursta da husranla karsilastiysamda elimde bir tane daha var . :))

ehliyet

2005-09-30T20:28:00.000-07:00

sonunda dun K. ile ehliyet sinavina girdik ve ilk asama olan yazili sinavi gecip direksiyon sinavina girmek icin hak kazandik. ne sacmadir ki senin kendi ulkende aldigin ehliyeti saymayip seni burda bir kere daha sinava sokuyorlar.komik olan su ki sen ehliyet sinavina araba surerek gidiyorsun , garip olan da yazili sinavdan sonra sana 60 gunluk bi sure veriyorlar surmeyi ogren diye .
ama benim ehliyetim var...ben zaten sinava da araba ile geldim.beni hemen alin sinava.... olmaaaazzzzz.....hersey kuralina gore.yoksa burdakilerin akillari karisir.

ozlem

2005-09-23T09:41:00.000-07:00

ders calismaya ara vermisken bloglarda ufak bir gezinti yapayim dedim.uzakta olupta yazanlari okuyorum genellikle.farkli kisilerin ayni seyleri yasiyor olmasi beni cok etkiliyor. gecen sene k. ile ayri gecen yilimizi dusundurdu bir bloga atilmis bir not. gecen seneye gittim. saat farki yuzunden garip saatlerdeki telefon gorusmeleri , ozlemden dogan can sikintilari ve bunu karsi tarafa yansitmalar. kisa sureli darginliklar ve ozlemin agir basmasi sonucu hemen barismalar. konusurken gozunun dolmasi ve bogazindaki bogulma . bunun uzerine karsi tarafin '' agliyor musun yoksa ?'' demesi ve senin bunu gozyaslari ile reddetmen. '' bir sene ne ki? goz acip kapatincaya kadar gecer'' diye anlamsiz teselli verenler vs.vs. gel sen ne cektigimi bir de bana sor......

kasirga

2005-09-23T07:28:00.000-07:00

kasirga kavurup gecicek galiba..benzin fiyatlarinin yukselecegi tahmini uzerine dun gittik depoyu doldurduk.bi de burda benzini kendin dolduruyorsun.arabayla ilgili tek isimin kullanmak olacagini tahmin ediyorken bi de bunu ogrenmek zorunda kalmak bayaa zamanimi alacak gibi gozukuyor.pompaya elini surmeden once kredi kartini gecirmek gerekiyormus...dun bunu ogrenmis olduk K. ile... :))

tango

2005-09-19T09:45:00.000-07:00

burda gecen hafta tango egitimi veren kurslarla ilgili ufak bir arastirma yaptim ama pek birsey bulamadim.burdakiler takmislar belly dance a her yerde o var ve ona benzer hareketli danslar.tango burdakilere cok agir geliyor anlasilan.getirdigim tango ayakkabilarim hala dolabin bir kosesinde cikarilmayi beklerken ben de bu istegimi radyolarda dinleyerek gidermeye calisayim.

yorgunum..

2005-09-14T17:11:00.000-07:00

artik daha duzgun cumleler kurmaliyim cunku okuyucu sayimda birden bi artis oldu... :)))

bugun neredeyse tum gunumu kutuphanede gecirdim.kurs baslamadan cok once geldim ve sonrasinda da iste yine burdayim.degisiklik olsun biraz yuruyup geleyim dedim ama koca kampusun icinde kayboldum ve yolumu bulup gelmem 1,5 saatimi aldi..neyse bunu bir ''kampus ici kesif '' olarak nitelendirelim cunku gormedigim bir yigin yer gormus oldum boylelikle.. :))

eve de gec gidebilicez cunku kocamin daha dersinin bitmesine cok var. yemek yapma isini de o ustlenirse eger cok mutlu olucam.

o_ooooofffff

2005-09-13T20:05:00.000-07:00

bu basagrisi ile yasamak zorunda kalmak cok zor birseymis...

iste arabam...

2005-09-10T10:08:00.000-07:00

iste beni mutfakta gaza getiren araba bunun bordosu...

VAY BEEE...

2005-09-09T09:43:00.000-07:00

Cok hamaratim ben yahu...2 saattir mutfaktayim ama neler yaptim neler..Aksam yemegini yedikten sonra mutfagi temizledim , bulasiklari yikadim. Tabii bundan once vakti bosgecirmemek icin yemege oturmadan ekmek hamurunu yapip mayalanmasi icin bir kenara koydum. Yemekten sonra ben bulasiga gecmeden hemen onu firina attim. Sonrasinda da keki cirpip ekmegi firindan alip yerine kekimi koydum.Sonra kekin yapim asamasinda cikan bulasigi yikadim. 2 bulasik seferinden sonra sutu yogurt yapabilmek icin ocaga koydum kapattim. O kaynamaya calisirken bende cayi koyup demledim. Kekimi yeteri kadar kabarmis bulup firini kapattim.
Sonrada yorgunluktan bitkin dusup uykuya dalan kocami kaldirip bir guzel sohbet esliginde yaptiklarimi tuketmeye basladik.Pek planli programli calistigim soylenemez ama gene de ortaya birseyler cikartabiliyormusum. Bir cuma aksami bu kadar enerjiyi nerden buldugumu soracak olursaniz eger : Ilk arabami , yabanci bir ulkede , fazla deneyimim olmadan , sadece 8 saatlik bir egitimden sonra , yanimda bir bilen olmadan kullanmis olmama veriyorum. Hem iki araba arasina bile park edebilmisken , kendi basima benzin bile doldurabilmisken soyleyin bakayim KIM TUTAR BENI .....

53 F 6622

2005-09-08T23:12:00.000-07:00

Ha ha ha catlasin dusmanlar
Benimde artik bir arabam var!!!!...

dedikodu

2005-09-07T17:40:00.000-07:00

ben dedikodu yapmak istiyorum....burda kizlarin ne kadar kotu giyindiklerini cekistirmek istiyorum.nasil bu kadar kucuk yasta bu kadar kilolu olduklari hakkinda onlarin gozlerinin icine baka baka dilimizi bilmemelerinin verdigi rahatlik ile konusmak istiyorum. hepsinden ote bunlari yapmak icin yanimda yakin bir arkadasimi istiyorum.

yasasin...

2005-09-03T18:23:00.000-07:00

yasasin....en yakin arkadasim ve esi hafta sonu tatili icin buraya geliyormus...yuppi..... :)) bu ne buyuk sans.buralardasin ve en yakin arkadasin sana sadece 4 saat uzaklikta...yuppi...yuppi...yuppi...

off offf

2005-09-02T15:35:00.000-07:00

Betty Azar yine karsimda...Galiba ben bu ingilizceyi hic ogrenemeyecegim..... :(((

deneme

2005-08-30T18:41:00.000-07:00

Merhaba