Wednesday, January 04, 2006

chicago gezisi



artik anliyorum...neden insanlarin bana '' aa hayret nasil oldu da sen burada bunalmadan sikilmadan 4 ay gecirdin..aferin sana'' dediklerini...cunku daha kurslarin tatil olmasi uzerinden iki hafta gecmemesine ragmen ben bunalmis durumdayim.demek ki burada bir ugrasin yoksa hayat cok bunaltici ..yani kelimenin tam anlamiyla uyuz...bu ne burda hayat mi var? bence yok...aslinda burda herkes o kadar yalniz ki..ve kendi halinde.... yazin oturdugum yerin cevresi hep yesillik , park olmasina ragmen bir cocuk bile disari cikip disarda oynamiyor..
Neyse ki bu hafta kurslarim basliyor ve ben artik insan yuzu gorebilicem. Hem bu ay gonullu olarak ta bir yerde calismaya basliyorum ki artik gunlerimi tamamen doldurmus keyifli bir insan olucam.
Keske tatil hemen baslar baslamaz yaptigimiz Chicago tatilini biraz daha tatilin ortalarina denk getirseymisiz. Boylelikle bunalmaya pek firsatim kalmadan tatili gecirmis olurdum. 3 aylik surus deneyimime guvenerek – cahil cesareti desek daha dogru olur – chicago' yu koyduk akla ciktik yola.. ''aman da aman ne guzelde kullanirmisim'' demeyi dusunurken birden indianapolis'te yollar dort serite cikar ve ben aninda paniklerim. Onum arkam sagim solum arabalarla kaplanmisken ve ben dikiz aynasindan hangi arabaya bakmam gerektigini , onceligi hangisine vermem gerektigini sasirmisken “ banane yaa ben kustum oynamiyorum” deyip arabayi oldugu yerde terk etmek istememe ragmen basladik bi ise devamini getirelim dedim ve arabalar arasinda ben de yerimi aldim. Her exit cikisinda “ K. bak bakalim araba geliyor mu?” diyerek kullandim ki varin gerisini siz dusunun. Sagdan sagdan gidiyorum butun cikislarda sagdan ne guzel diye sevinmem kisa surdu cunku ne yazik ki Chicago cikislari hep soldandi. Ben panik. Sola gecmek icin yavaslayip yollarina girmem gereken sol seritteki arabalara el , kol , kas , goz isaretleri ile “ bana yol verin bak ben acemiyim , bak bak iyi bak gercekten..”diyen bana sanirim kulak verdiler ki yolu ve cikislari aksatmadan ve kacirmadan vardim Chicago ' ya. Bir de tabii internet haritalari oyle guzel gosteriyor ki bi benzinlige girip “ abi ya su su su adrese nasil giderim” derdinden kurtariyor insani.. Benim kagni arabalariyla yaris yapacak kadar agir gelecegimi tahmin eden arkadasimda benim haritanin verdigi saatten sadece yarim saatlik bir rotarla geldigimi apartmanlarinin guvenliginden ogrenince sanirim derinden bir oh cekmistir.

bu fotograflarda chicago gezimizden.ilki arkadasima sessiz bir '' bak bak dil uzattigin kurabiyeleri tat da anla bakalim'' diye goturdugum suslu puslu paketli elcagizimla yaptigim ve susledigim kurabiyeler..digeride oldugu yerde 3 dakikadan fazla kalamadigimiz , kalsaydik donacagimiz yilbasi agaci onunde..

No comments: