Sunday, January 13, 2008

gunler hizla gecmeye devam ediyor. ne yazik ki annemin donme gunune cok az kaldi. bugun itibariyle sadece 10 gunu var. nasil alistik , nasil ayrilicaz bilmiyorum. kismetse baharda gelicem ama yine uzuluyor insan. dusununce ben annemle hic bu kadar uzun vakit gecirmemistim. yani tabii ki evlenene kadar hep beraberdik ama hic 24 saatimiz beraber gecmemisti. ee okul , is ,annemin dukkani vs.derken hic beraber bir tam gun vakit gecirmedik. ne garip sen 25 sene ayni evde ol ama beraber vakit gecirmek evlenip cocuk dogurdugunda nasip olsun. garip iste.bu ayrilik faslini kolay atlatabilmek icin ben de bi 10 gunlugune Zumrutuanka'nin yanina Chicago'ya gidicem. giderken annem ve babamla araba kiralayip Chicago'ya gidicez. ordan binecekler ucaga. ben de 10 gun kalip ucakla geri donucem. bakalim Berayla kisa mesafe ucak yolculugumuz nasil gececek. bize alistirma olur bu yolculuk sanirim. Cok gozum korkuyor ucakla Turkiye yolculugu. nasil gecer 12 saat bebekle. hele bir de Beray o zamanlarda emeklemeye de baslacak.. vay benim halime. bi de son gidisimde ucakta yasadigim tedirginlikten sonra nasil olur bilmiyorum. olursa eger ablam birkac gunlugune gelecek beni almaya. daha var o zamana. daha cok tasasini yaparim onun. simdi onemli olan yakindaki yolculugu atlatmak.her neyse.
Beray hanim bu aralar pek tatli oldu masallah. tepkiler vermeye baslayip , oyunlar oynayinca daha degisik oluyormus. onceki halleri neymis oyle. yiyip icen uyuyan bir sey :)) simdi cok daha farkli. bir haftadir gunduzleri de yuzu koyun yatirmaya basladik uyurken. boyle cok daha kolay oldu. hem daha cok uyuyor hemde kendi basina dalmaya calisiyor. onceden sirtustu uyurken ellerinden cok rahatsiz olup uyaniyordu. simdi uykusu bolunmuyor. zaten ilk iki ay hep kundak yaptik da oyle uyudu , yoksa imkani yok uykuya dalamiyordu. bir de iki gundur emzigin disinda sag basparmagini emerek uykuya daliyor cakkir cakkir ses cikartarak. arada agzina cok ufak parcalarla birseyler tattiriyorum ama hepsini diliyle ittiriyor , begenmiyor birseyi :) iki gun sonra 4 aylik doktor kontrolumuz var , asilari olacak. umarim sorunsuz atlatiriz.

Sunday, December 16, 2007

gecmis 3,5 aya donus...

Dogumun uzerinden tam 3,5 ay gecti. insan bu kadar mi tembel olup iki satir bir sey yazamaz. aslinda buna tembellik denmez. aksine gezmekten firsat bulupta yazamamaktan kaynaklaniyor benim yazamamam. dogumumdan iki gun sonra eve ciktim ve aksamina kendimi alisveris merkezinde buldum. sonra da sirasi ile hergun bir nedenden dolayi disardaydim.kah Beray'in doktor randevusu kah alisveris kah keyif. tabii bundan Beray da nasibini aldi ben nereye o oraya. artik oyle alisti ki hergun disarda olup arabasinda uyumaya , evde durdugumuz gunler huysuzlanip uyumuyor. bende koyuyorum arabasina iki tur evin etrafinda hoop Beray uykuda. :))
yazamamak oyle s1k1nt1 veriyordu ki o yuzden bloglari bile dolasmayi kestim. ama artik yeter dedim ve peyderpeyi yazmaya karar verdim. nerden baslasam nerden baslasam diyorum ve dogumdan baslamam en iyisi olacak sanirim.
daha once de yazdigim gibi 11 eylul gecesi sancilarim gelmeye basladi. aslinda o gunun ogleden sonrasi belimin alt taraflarina agrilar giriyordu. bunu fark ettigim anda gene alisveris merkezindeydim. babamin burda kalma suresi kisitli oldugundan ve almak istedigi seyler oldugundan dogum oncesi hepsini halletmek istedik. o yuzden de geldikleri gunden itibaren gezmeye basladik. her neyse, ben artik yerlere comele comele o gunu de bitirdik ve eve geldik. eve geldigimde once varolan agrilarin gercektende sanci olup olmadigini anlamam biraz zaman aldi. cunku duzenli degildi ve sadece belimin alt tarafindaydi. neyse hastanede nobetci olan doktoru aradik ve olanlari soyledik bekleyin dedi. daha suyu gelmemis sancilarin siklasmasini beklicez dedi. ben tabii baya huzursuzlandim .ve gece tekrar Koray'a arattirdim , doktor tekrar bekleyin dedi ,ama isterseniz yarin sabah erkenden kontrole ofise gidin dedi. zaten bizimde ogleden sonrasi icin randevumuz vardi , onu erkene almis olduk.gece pek huzurlu gecmedi. sanci girdiginde saate baktim ama duzenli degildi sancilar. sabah oldu ve annemi de yanimiza alarak sabah 8 de gittik doktorun ofisine. once kontrol yaptilar ama daha birsey yok dedi. ama yine de nst ye bagladilar. yarim saat kadar durdum orda. doktor kontrol ettiginde hemen hastaneye gidiyorsunuz dedi. oh be dedim kizim geliyor. garip ve karmasik duygularla eve geldik. anlasilmaz bir sekilde cok sakindim. eve geldigimizde, babami bizi bekler bulduk. ac gittigim icin kontrole ve hastanede de yemek yedirmeyecekleri icin annem ben bi cay koyayim dedi. o sirada da ben bi dusa girdim ciktim. hastane cantama eksiklerimi yerlestirdim ve kapinin onune koydum. annemin getirdigi coreklerle beraber bir bardak cay icip hastane icin yola ciktik. sancilar olsa da gayet rahattim ve eger dogum sancisi dedikleri buysa ben dayanabilirim diye dusundum. hastaneye ugramadan bi de bankaya ugradik. islerimizi hallettik. :) sonra hastaneye gittik. zaten haber vermislerdi gelecegimi hemen aldilar beni ve dogum yapacagim odaya cikarttilar.ustume hastane onlugunu giydirdiler. saat 11:30 da hastaneye giris yapmis olduk. 1 saat kadar benden bilgileri almalari surdu. sonra beklemeye basladik. benim sancilarda s1iklasmaya basladi.yemek vermedikleri icin su ve meybuz getirdiler. oyle bir resmimiz varki , onu goren kimse birkac saat icinde dogum yapmak icin hastane yatmis birine benzetmez. her neyse doktor geldi , kontrol etti ''gece yarisidan once gelmez bu bebek acilma yok cok , ben yapmam sanirim dogumu'' dedi..tahmin edin kimdi bunu soyleyen. tabii ki benim istemedigim kadin dogumcu. bunu duyunca sevindim tabii. oh ben bu kadin yapmayacak dogumumu dedim. gene buyuk konusmusum :)) her neyse. zaman gectikce benim sancilar siklasmaya basladi. koridorda yurudum ettim ama banamisin demedi. en sonuda 3 gibi epidural istedigimi belirttim. ve 3, 5 da yapilan epiduralla dunyaya tekrar geldim. gercekten dogum sancilari denen bi durum varmis ve gercekten de sancili geciyormus. igneden sonra keyfimde yerine geldi ve hastane odasini tam donanimli bir irtibat ussune cevirdik. bi ara benim yatagimda bilgisayar , kamera ve fotograf makinesi vardi. hemsire bile gorunce guldu :)) ablamla , arkadasimla saniye saniye haberlestik.sanki onlarda odadalarmis gibi :) bu arada acilma olmadigi icin bana yuklu bir ilac verdiler ve acilmasini beklicez dediler. neyse doktor gitti aradan yarim saat gectikten sonra kontrol icin geldi. ''bi bakalim acilma olmus mu?'' derken hemsireye ''cabuk cabuk kafasi cikmis dogum baslamis'' dedi. biz daha ne oldugunu anlamadan dogum baslamisti. o sirada aklimdan gecen'' al iste buyuk konustun bu kadin dogumunu yaptiracak iste''ydi :) ama guzel olan eli cok hafif ve hizliydi hakkini yememek lazim. halbuki ben epiduralimi de almis dogumun keyfini cikarmaya daha yeni baslamistim. bir yandan doktor onlugunu giyinirken bir yandan da 10 kadar sayip bana it it diyordu, kadin ustunu giydi eldivenlerini takti ve 2 dakika sonra iki ikinma ile Beray kollarima geldi. bu kadar miydi? evet bu kadardi. ha hay iste bu kadar. kolaycacik. inanilir gibi degil. Koray yanimdaydi ama dondu kaldi. elleri agzinda gozleri dolu dolu oylece kaldi. ben Koray hemen fotografimi cek demesem uzun sure daha oyle kalirdi sanirim. 12 eylul saat 18:13 de Beray geldi. pespembe , koca kafali bir bebek :)) saclari dusundugumuz kadar cok degildi. biz bizden bayaa sacli bir bebek olur diyorduk ama oyle olmadi. kilosu da korktugumuz gibi dusuk degildi. 3250 gr.ve 52 cm. gayet saglikli bir bebekti. sadece sag arka tarafinda dogum lekesi vardi. olsun gorunur yerde degildi , onemli de degildi. 2 saat sonra beni baska bir odaya aldilar. Koray la ikimiz kaldik o gece. Beray'i yanimizda tutmaya korktuk , bebeklerin tutuldugu odaya goturduk. altini bile degistiremiyordum. her bebegi verisimde hemsirelere bi de altina bakar misiniz diye rica ediyordum. onlarda bakip edip aciktigi zaman yanima getiriyorlardi. cuma aksami saat 6 ya kadar hastanede kaldik. benim cok sukur bi rahatsizligim olmadi. dikislerim agri falan yapmadi. kalkma oturmada bir sorun yasamadim. cok sukur hersey cok kolay ve guzel gelisti. cuma aksam eve geldik. cumartesi gunu aksam kendimi magaza da buldum.babam fazla kalamayacagi ve pazar gunu donecegi icin son alisverislerini yapmasi gerekiyordu. onu goturdum, son dakika alisverislerini halledip eve geri donduk. ertesi gun sabahtan Koray ile beraber babami havaalanina birakmaya Indianapolis'e gittik geldik. dedigim gibi her gun herhangi bir nedenden dolayi evden cikmam gerekti. bi de sanirim ben bebeklide olsam hayat devam ediyor , eskiden de rahatca geziyordum simdi de geziyorumun ispatiydi belki de. cunku kendimi eve kapatip dunyayi bebekten ibaret gormekten korkuyordum. oyle olunca evde kalinca sanirim insan daha cok ozuyor herseyi. cok sukur hic bir s1k1nt1miz olmadan , bebegi hasta etmeden gecirdik gunlerimizi.artik hergun cikartiyoruz kizi. yoksa kesinlikle gunduzleri uyumuyor.
simdi gelelim Beray'a : cok sukur cok saglikli bir bebek. kocaman kiz oldu artik. 3,5 ayini doldurdu. asilarini oldu. 4.ayinin asilari var yakinda onlari yaptiricaz. son iki gundur acayip sesler cikartiyor. ): beray dendiginde 2. ayinda itibaren donup bakiyor. konusmalarimiza gulerek cevap veriyor. geceleri duzen olusturduk. iki gunde bir yatmadan banyosunu yaptiriyoruz. evdeki herkesin odasina ugrayip iyi geceler diliyoruz. sonra emerek ve masal dinleyerek uykuya daliyoruz. artik ayaklarinin ustunde cok rahat durabiliyor (tabii tutanin destegi ile) . simdi oyuncaklarini tutmaya basladi sayilir. tuttugu herseyi agzina goturuyor. dogdugunda sol bogrunde dogum lekesi vardi. sonra ona benzer bir baska dogum lekesi dogduktan 7 gun sonra sag sakaginda belirdi. gittikce buyudu ve kabardi. ona uzulurken tek tesellimiz saclarinin o lekeyi kapatacak olmasiydi. doktorlar en gec dokuz yasina kadar gececegini soylediler. ama beni endiselendiren cok bilincli olmadigi 3-4 yaslarinda (kiz cocugu olmasi nedeniyle) taraga tokaya duskun olacagindan ona tarak degdirdiginde ya kanatirsa korkusu. bunu dert ederken gecen hafta sonu gozunun alt tarafinda bir kizariklik belirdi. cizdi herhalde diye dusunurken iz gecmedi ve dun doktora gittik. doktor bununda dogum lekesi oldugunu soyledi. kiz cocugu oldugu icin daha da cok uzulduk haliyle. simdiki tek istegimiz lekenin bu buyuklukte ve kabarmadan kalmasi. kabarik hali hicte hos bir goruntu degil cunku. cok sukur buyuk bir rahatsizligi yok ama bu neden olsun ki... uzulduk dun bayaaa, canimiz s1k1ld1. elden gelen bir sey yok. uzuldugumuz ya buyudugunde resimlerine bakarken kendini hic begenmezse , benim suratimda neden bunlar var derse. o zaman gercekten cok uzulurum.
iste bizim hikayemiz de bu. birkac resimle beraber sanirim aradaki 3,5 aylik arayi kapatmis olurum. artik duzenli olarak yazmaya baslarim sanirim.


ps : bu arada yazdiginiz yorumlar icin cok tesekkur eder cevap yazamadigim icin de ozur dilerim.

Wednesday, September 12, 2007

kizim

bugun annesini cok uzmeden geldi kizim. epiduralli normal dogum oldu. 3,250 gr.ve 51 cm.olarak geldi. simdi misil misil uyuyor. cekirdek aile olarak kaliyoruz bugun hastanede. resimler daha sonra..

son gece

sanirim bu gece kizimla son gecemdi. biraz kisa ve sancili oldu ama son olabilecek olmasi biraz garip geldi. sanirim bugunden sonra karnimda degil kucagimda olucak. her ne kadar gelsin artik desemde bu surecin sonlaniyor olmasi uzdu beni.
dun aksam gelen sancilar beni yaniltmis olsalar da sabaha karsi olanlar belirli s1kl1kla olmaya basladi. ama hala pek duzenli sayilmazlar. birazdan doktorla gorusmeye klinige gidicez. eger ''hadi hastaneye derse'' gidicez bakalim.
devami daha sonra...

Sunday, September 09, 2007

hala iki kisiyim

cok sukur annemler geldiler. kendilerine gelmeleri de iki gunu aldi sayilir. aslinda saat farki degilde onlari yoran 32 saat yolculuk yapmis olmalari.her iki ucakta rotar yapinca ekstra beklemelerle daha uzun bir yolculuk olmus haliyle. neyse sag salim , birseyleri kaybolmadan gelebildiler de ben de rahata erdim. bu arada bizim kizdan hic ses seda yok. hali keyfi yerinde ki cikmiyor disari. ama artik annemler geldi , dinlendiler , gezdiler. yeteri kadar vakit tanidi kizimiz onlara. artik gelebilir yani. bu sali beklenen gelme gunu. ama bizim doktorla randevumuz persembe gunune. yarin sanirim arayip sali gunune randevuyu aldiricam. beklenen gunu gecmeden bi kontrolden gecsin bakalim.

Monday, September 03, 2007

son gunler

kaldi 9 gun.. yani artik rakamlar tek haneli. :) bu kizin da gelecegi yok zaten. keyfi yerinde , cikmaya niyeti yok. son gunler hep ha geldi ha gelecek demekle , beklemekle geciyor(mus). annemler gecen hafta beni heyecanlandirip bu hafta icin carsamba gelebiliriz dediler. ama bu sabah ogrendim ki carsambayi birak cuma bile gelmeleri ertelenebilirmis. belki cumartesi belki de pazar ya da baska bir gun.. cok s1k1ld1 canim. bu yuzden bugun 3 posta hickira hickira agladim. diger taraftan da Koray'dan azarlari isittim. boyle olmaz bu halinle bebege zarar vereceksin diye. ama kim dinler onu. zaten gecirmisim 9 ay hamileligi tek basima. istiyorum ki bari son gunlerimde annemlerle olayim. ama o da olmuyor. gorecekler beni bebegimle. takmayim kafama diyorum ama olmuyor iste. elimde olmayan birsey icin uzulmenin de yeri yok aslinda ama gel de bunu kendine anlat.

Saturday, September 01, 2007

gecmek bilmeyen gunler

gunlerimi doldurmama , bir an bile bos durmamama ragmen gecmek bilmiyor zaman. son dort gundur evin temizligine vakit harcadim. bir yigin camasir yikadim , utuledim , camlarimi sildim , dolaplarimi temizledim vs.vs. son gunlerimi boyle degerlendirmek istemezdim ama disari cikip gezecek halimde olmadigindan ve evde oturup bebegin gelecegini bekleyip , kafamda binbir soruya cevap aramak yerine temizlikle ugrasirim daha iyi dedim ve oyle yaptim. hem ayaktayken insan kendini daha iyi hissediyor sanirim. oturdugum zaman tembellesiyorum ve halsizlesiyorum. korayla da bir yerlere gidecek durumumuz yok, onun isleri basindan askin. hele bu ayin sonuna kadar islerini nasil toparlayacak benim bile aklima takildi. bi de ustune annemlerin ve bebegin gelmesi tuz biber olacak. bir yandan ellemeyim calissin diyorum diger yandan da bebekle ilgili herseyi tek basima yapiyormusum gibi geliyor uzuluyorum. onun olaylari karsilamasi daha farkli benden. haliyle ben de benim gibi tepki vermedigi icin dariliyorum ama biliyorum ki o oyle biri. aman neyse iste...

dun bir ara kiz bizi heyecanlandirip gelecekmis gibi yapti , ama sonra yanlis alarm oldugu ortaya cikti. halbuki o kadar da gelmesini istemistim ki dun gece :)) neyse daha miladini doldurmadi demek ki dedim. dunku doktor kontrolu iyi gecti. hersey normal. ne zaman dogabilir dedigimde genel bir cevap olan ''bundan sonra her an'' dedi. onu bende biliyorum bundan sonra her an olabilecegini. beni yoklayan sensin , acilmaya vs.gore daha iyi bir yorum yapabilirsin. gecen doguran bir arkadasima 1 haftaya kalmaz demis doktor , gercekten de kiz 3 gun sonra dogurdu. kaldi 10 gun zaten. bekliyoruz sabirsizlikla. bu ara bir hafta oncesine gore 1,5 kilo vermisim. sorun degil , olabilir bu dedi. halbuki ben baya bi kilo aldim herhalde diye gitmistim.